Doğumda Tek Ben mi Böyleydim?

Benim 40+0 da hiçbir doğum belirtim yoktu suni sancı verildi ve tam 15 saat korkunç ötesi sancilar çektim. Yere yıkılıyordum çığlıklar atarak. Bir an o kadar zordu ki istemiyorum diye bağırdım. Kast ettiğim bebeğimdi ama şimdi kollarımda ve onu dünyaya değişmem onun için canımı veririm.

O acı anında o ağrı dayanılmaz olduğu için otomatik tepkiler bence bunlar. Kalbimiz değil vücudumuz o tepkileri veriyor kanımca

benim 37+1’de suyum sızıntı şeklinde gelmeye başladı. özel bi hastanede doktorun takipli hastasıydım hamileliğim çok güzel geçmişti bebek 2 hafta ileri gözüküyordu kilosu vs 37+0’da kontrole gitmiştik ve doktor bebek böyle devam ederse 40. haftada normal doğuramazsın sezaryene alabiliriz demişti. Bende o yüzden her iki doğum şekline de okeydim. Kontrolden sonraki gece suyum gelince hastaneye gittik ve hemen yatış verdiler 1 cm açıklık aktif su gelişi vardı. Hastanedeki ebe beni normal doğum için gazladı çatın çok iyi çok rahat doğurursun vs vs hastaneye sabah 6’da giriş yaptık 10’dan itibaren suni sancı vermeye başladılar 1’den sonra sancıyı çoğalttılar ve gerçekten aklımı yitirecek noktaya geliyordum her sancı geldiğinde 2 dk da 1 sancı geliyordu o çaresizlik o korku ne diyim bilmiyorum ki, tabi bu sancılardan önce doktorum geldi muayene etmek için alttan muayene etmeye götürdü beni cahillik mutluluk diye boşuna demiyorlar doktor bi muayene etti ben dedim ne yaşıyorum bu nasıl bi acı tuşe diyorlarmış meğer hayatımın şokunu yaşadım gerçekten, neyse sancılar açılma devam ediyor tabi en son dayanamadım epidural verin dedim 1 saatte anca verdiler ve beceremediler bi işe yaramadı saatlerce sancı çektim aklıma geldikçe ağlayasım geliyo açıklık 9 cm’e gelince doğumhaneye aldılar ıkın diyor doktor ıkınıyorum tüm gücümle yok çıkmıyor zaten uykusuzum sancı çekmekten yorulmuşum dedim alın sezaryene yapamıyorum yani daha ne kadar ıkınabilirim son ana geldin alamayız dediler doktor en son ıkın kafası geldi dokunabilirsin dedi ay elimle dokundum çok acayipti ağlıycaktım o an, tabi hala çıkmadı bebek, en son çık artık içimden diye bağırdığımı hatırlıyorum ve oğlum doğdu neyseki, bebek çıktıktan sonraki rahatlık ay böyle bişey olamaz gerçekten ne yaşadık biz, bazen diyorum keşke kendi sancım gelseydi de suni sancı almak zorunda kalmasaydım, ilk doğumun zorluğu sonra dikişler normal doğum yapan her kadını gönülden sarılıyorum çok zor bişey yaptık. şimdi oğlum 3 aylık ama çektiğim sancıları hatırlamak istemiyorum unutuluyor tabi ilk günkü gibi değil ama çok zor bişey, sosyal medyada paylaşıyorlar ya emzirmek daha zor diye yok öyle bişey bu sancı cok baska böyle bi acı agrı yok yani

Merhaba ben de çok benzer şeyler yaşadım sizinle. Normal doğum bekliyordum 40+3 olmuştum suni sancı verdiler 1 gece boyunca ve asla birşey hissetmedim hiç acilmamda olmadı. Bebeğimin nabzı düşünce acil sezeryana aldılar. Anestezi ile 2 kez şekerim düştü bayılacak gibi oldum glikoz verdiler. Ben kendi canimla uğraşırken bir yandan yansimada kesildiğimi bebeğimin çıkışını falan da gördüm daha da bayılacak gibi oldum. Bebeğim ilk çıktı aglamadi ne oldu bir sorun mu var diye sordum hep kimse cevap vermedi çok şükür sonra ağladı ve hemşire öpmek ister misin diye yanıma getirdi ben öylece baktım öpeyim bari dedim. O anki hissizligime ben de çok üzülmüştüm. Daha sonra bebeğimi kontrol etmek için doktora götürdüler ve 1 saat sonra falan geldi. Hiç sormak aklıma gelmedi neden bu kadar geç geldi birşey mi var diye, eve geldik 1 hafta sonra falan aklıma gelmiştir. Benim bebeğim 10 aylık açıkçası ben daha kendime gelemedim, bazen gece çok uyanınca geri yatmayinca falan hüngür hüngür ağlıyorum