Doğumda Tek Ben mi Böyleydim?

O anların sancıların gerçekten çok kutsal olduğuna inanıyorum ben sancılar evet çok şiddetli dayanılmaz olabiliyorlar ama tekrar yaşamayı çok isterdim ,tarifi olmayan anlardan biri ,üzmeyin kendinizi zamanla geçiyor

Herkes de bir şekilde doğum da sağlık çalışanları tarafından stres ve travma yaşatılmış gerçekten bizim şansımız mı bu bilemedim ama bende acilin kapısında suyum iatladı heöen doğum katına çıktım yani hiç insanlık yok kendin soyun giyin bezi bile ben bağladım eğilemediğiöi gördükleri haldedönüpte yardımcı olan olmadı sonra suni sancı verdiler ve 3 buçuk saatte doğurdum amao süre boyunca iki ebe biri diğerine iş öğretiyordu sürekli ellerini koyup durdular ve bir kere bile doktor uğramadı yanımıza doktoru sadece hastaneden taburcu olacağım diye gördüm vekeşke bende şikayetçi olsaydım o ebeden bebeğimin başında şişlik oluşmuş bunu bana söylemediler not bile almamışlar doğumda omzu zorlanmış olmalı ki kızımın boynunda eğrilik varmış ve bunudabende tiroid vardı onda da var mıdır diye ultrasonla bakarken ordaki hekimfark etti o kadar içim sızlıyor ki kızımın soluna kafasını çeviremediğini gecelerce ağlayıp uyuyamadığını hatırladıkça çıkacağız diye muayene yapılırken kafasında ki şişlik fark edildi yani bu kadar nefret normal mi bilmiyorum ama o ebeyi gördüğüm yerde boğazına sarılıp hesap sormak istiyorum ve kötü muamelede bulunuyorlar hepsi aynı değildir evet ama aklı bir karış havada geziyorlar ben orda kıvranıyorum gelip bana bağırıyorlar gidip kahve içiyor zaten zor bir süreç bu şekildede muamele görmek insanı çok değersiz hissettiriyor Allah’ından bulsunlar çocuğumda enfeksiyon. Vardı çok yüksek değildi ama yinede hastanede kaldık ve bizi aşırı hasta bir bebekle aynı odaya verdiler bronşit mi zatüre mi neydi o da iyicepsikolojim bozuldu zateniki yerden yırtılmış özel bölgel oturup kalkamıyorum bi de bebeği.yanında benim tek kalmamı istiyorlar gerçektendevlqt hastanelerinde iyileştirme yapılmalı hem nüfusçoğalsın üreyin diuorlar hemde bürün sistem …. Gibi hala hatırladıkça öfkem başımdan aşıyor evimize gideceğiz diye beklerken bu kadar sorun yaşayınca çok pişman oldum hamile kaldığıma kızımı suçladım bu durumdan bir de hastaneden çıktım kimsem yok aç susuz bebeği bırakırsam yine bişey olur korkusuyla aç kaldım ilaçlarımı karıştırıp başka ilaç içmişim yani türlü türlü doğu. Travmam var bir de en saçması eşlerimizi yanımıza almamaları odaları tek lişilk yapsınlar onlarda gelsin onlar annemizden bile daha yakın bize onun desteği bana daha iyi hissettirirdi bir saat gör çık ya baştan aşağı rezalet bir sistem şimdi kızım büyüdü 9 aylık oldu o günler geride kaldı ama insan hiç bir anını unutamıyor kendiimizi üzmeye gerek yok biz köktü değiliz sistem kötü💖

allahım tek benim doğum anım travmatik zannediyordum 6 aydır kahır çekiyordum psikolojik olarak. ben en iyi hastaneler sınıfına girecek özel bir hastanede cvye bakılınca vaovv denilecek bir doktorda doğum yaptım. her aklıma geldikçe o doktora küfür ediyorum. bbende cok güzel bir hamilelik geçirdim normal doğum yapmak icin pilatese mi gitmedim her gün yürüyüş mü yapmadım neler neler yaptım. çatı muayenesinde çatında kemik var 3500 kilo üzeri normal doğuramazsın dendi. gece 1 den akşam 8 e kadar sancı çektim 10 cm açıklık vardı tabi buna gelene kadar aynı sekilde elle muayeneler deli sancılar çektim yatagın kollarına yapışıp allahım al canımı bu ne acı diyodum. doğumhanede ıkınmaktan canım cıktı yerlerde sürünüyodum yerleri yumrukluyodum bitsin artık diye. belimde fıtıkta var tam sancı gelince bacağımada sancı giriyor kasılıyor ayağım. çataldan düştüm o derece kasılıyor bacağım. daha sonra artık yoruldum gücüm kalmadı çocuğum çatımdaki kemiğe sıkıştı o sancı anında doktora yalvarıyorum sezeryana al diye sancım geçince hayır sezeryan istemiyorum diyorum. ben sezeryana al diyince rezil doktorum tamam diyip hazırlayın ameliyathaneyi dedi benim sancım geçti yok yok istemiyorum sezeryan dedim o acılı halimle bana ben baska ameliyatı bıraktım asagıda beni bekliyolar hadii uğraşamayız seninle diyor! ve bu hastane ultra lüks hastaneler sınıfında! deniyorum ıkınmayı kafası elime değiyo hadi diyor doktor ben gene doğuramıyorum alın sezeryana diyorum tamamozaman diyor sancm geçince yok almayın diyorum aaa senle mi uğraşıcaz bak eldiven değiştirip duruyorum senin yüzünden diyor. en son dayanamadım hem sancıya hem doktorun bu kötü tavrına zaten ağlıyorum tamam alın sezeryana dedim. ameliyathaneye inene kadar bağırdım ağladım allahım al canımı diye. epidural yapmışlardı güya sancıyı hissetmeden normal doğum için bi halta yaramadı. onu yaptıkları icin sezeryande belden aşagımı uyuştursmadılar mecburen genel anesteziiyle olmam gerekiyordu. yıl 2025 ben genel anesteziyle sezeryan doğuruyorum. ameliyathanede beni artık bayıltın diye bağırıyodum anestezi doktoru bana kızıyordu bebeğe geçer narkoz seni keseceğimiz zaman bayıltacağız bekle diye. istemiyorum bebek falan bayıltın beni dedim. sonra bayılmısım ayıldıgımı hayal meyal hatırlıyorum bebegi getircez dediler istemiyorum suan bebek ağrı kesici verin allah askına dedigimi hatırlıyorum. her aklıma geldikçe pişman oluyorum cümlelerimden. bebeğimi ayıldıgımda kucağıma verdikleri anı narkozun etkisiyle hatırlamıyorjm bile. yani hastane anılarını bile hatırlayamıyorum psikolojik olarak beyinden silmişim. cocugumla ilk karşılaşma anım hafızamda yok çok acı. sezeryan dikişim çok büyük sebebide zaten bebeğim doğmak üzereymiş omuzlarından zor çekip çıkarmışlar kafası artık cıkmak üzereymiş alttan. kafasnds kocaman şişlikle doğdu hemen beyin ultrasonu çekildi beyin cerrahı geldi baktı. oksdar travmaya o da kanala sıkışmış. neyseki şükür bi sorun çıkmadı. artık ne zaman doğum doktoru doğum videoları bile görsem sosyal medyada gözlerim dolar. travma kaldı. her o hastanryi gördügümde ağlarım, ilk kontrollerimde hep ağlayarak gittim hastaneye. herkes doktoru şikayet et dedi ama kimse inanmaz diye etmedim. bana doğumda doktor biraz destek olsaydı bunlar olmazdı..

Ceren hanım keşke şikayet etseymişsiniz bu kadar köklü bir hastanede böyle şeylerin yaşanması çok üzücü ya o kadar para döküp bir halta yaramaması özellikle. Bebek doğdu tamam geride kaldı her şey deniyor ama insan o an yaşadıklarını nasıl unutsun ki, o an yaşananlar ikinci çocuğu da etkiliyor yani ben mesela Suni sancı ağrılarını yaşadıktan sonra ikinciyi düşünmüyorum artık ya da benim acı eşiğim düşükmüş bilemiyorum

5 ay önce vajinal doğum yaptım hala atlatamıyorum sabah 10 dan gece 01:52 ye kadar sancı çektim oğlum 1:53 de doğdu ve ohh bitti derken gece saat 3 e kadar acemi bir asistan beni dikti. kaç dikişim var neden bitmiyor dediğimde dikişlerimin ne kadar olduğunu bile söylemedi. yanlış dikip kesip tekrar dikti öyle bi durumdaydı ki yanındaki ebeye kanka burayı nasıl dikicem diye soru soruyordu. tam doğum esnasında bebek çıkıcak dr asistana bak burdan kesi atıcaksın diye benim üzerimden eğitim veriyordu. ben canımla cebelleşiyordum onlar beni resmen kadavra olarak kullanıyordu.1 gün boyunca sancı çektim doğumhane dedikleri yer outlast deli hastanesi gibiydi insanların kapıları açık iki ve üç kişilik odalarda bağırarak sancı çekiyor doğum yapıyorlar üstelik doğum yaptıklarını görüyor ve duyuyoruz delirmek üzereydim oğlumu doğurana kadar 6-7 doğum izlemiştim ve hepsi çok zor acıdan kendinden geçen kadınlardı ve dr lar sürekli bağırıyorlardı çünkü acıdan kadınlar kendinden geçmişlerdi ve doktorları dinleyemiyorlardı. delirmek üzereydim o an ölmek istedim nasıl doğuracağım bende mi öyle olacağım banada mı bağıracaklar diye daha da stress oluyordum. gel gelelim çatı muanesine sürekli o sancının arasında o çatı muanesi beni mahvediyordu açılmam 7 cm di bakıp bakıp gidiyorlardı 10 dk sonra ıkınmamı tutamamaya başladım deli gibi bağırıyordum gelen zaten olmuyordu saatte bir gelip açılmaya bakıp gidiyorlardı gelip destek olan ya da yol gösteren zaten yok bi odada bir kaç kişi sancı çekiyorsunuz yanımdaki kadında acıdan kendinden geçmişti çok bağırıyordu. ıkınmamı tutamadım ve bebek gelmiş artık o kadar bağırdım ki biri artık gelip baktı bebenin kafa çıkmak üzere. resmen koridorda doğurdum altım açık ve koridorda bir sürü güvenlik temizlik görevlisi erkek her yerimi gördü. doğumum 5 dk sürdü güzel ıkındım kendim ıkınma çalışması çok yapıyordum ve 6-7 doğumu canlı canlı izleyince onların yaptığı hataları yapmamaya çalıştım güzel ıkınıp 3-4 ıkınışta çıkarttım ama tam açıklık olmadan ıkınmamı tutamadığım için bebeği kafası geldi ve tam açıklık olmadığından beni parçalayıp çıktı. tam 1 saat dikmeye uğraştılar sayamadığım kadar dikiş. aklım hep alt bölgemdeydi bir gözüm çocukda ama ertesi gün bi hüzün çöktü çocuğuma karşıy yükselemiyordum anneannesi ilgilendi hep sanki benim oğlum değil de annemin oğluymuş gibi geliyordu. çok hüzünlüydüm kaygılıydım alt bölgemi kafama çok taktım. halada takıyorumhala düzelemedim. 2. çocuk düşünemiyorum bile düşündükçe delirecek gibi oluyorum rüyalarımda süreklio doğumhane yatağını görüyorum.

@Beyza Cansız Beyza hanım çok geçmiş olsun." Benim bebeğim değil annemin bebeği gibi geliyor" dediğinizde kendimi buldum, yazmak istedim. Yukarıd ben de anlatmıştım, bakamadım çocuğa oturamadığım ve yürüyemediğim için çocuğumu yatarak emzirdim, altını bile değiştiremedim. Bu arada beni de sizin gibi 1 saat boyunca dikmeye çalıştılar. İlerleyen zamanda artık psikolojik mi yoksa dikişlerden mi ilişki esnasında ciddi acı- ağrı çektim. Tekrar bebek olur diye hala eşime yaklaşasım gelmiyor korkumdan. Çok geçmiş olsun sizlere.
Umarım evladınızla sağlıklı mutlu huzurlu bir geleceğiniz olur da bu anlar aklınıza bile gelmez 🌸

@Ayse Guclu Ayşe hanım umarım bebeklerimizi sağlıkla en önemlisi mental sağlıkla büyütürüz çünkü onlara zor kavuştuk ve mental sağlığımız onlarında geleceğini belirliyor.

Aynı şeyleri bende yasadım 18 saat sürdü sancılarım , alttan muanelerim bitmek bilmiyordu nefes aldırmıyorlardı bana. Suni sancı verdiler cok yıprandım nefes alamadım bir an önce sancılarımın bitmesini diledim. Kendinizi suclamayın lütfen yasadıgımız seyler zor seyler. Sağ olsun birde şu devamlı elle muaneyi azaltsalar maff ediyorlar insanları

Normal rutin nst muayenesinde çok hafif ağrım çıkmıştı alttan muayene ettiklerinde ‘ çatın dar normal doğuma elverişli değilsin iki gün sonra gel bebeği artık alalım ‘. cümlesini duyduğum da uğradığım şok bambaşkaydı.9 ay boyunca sadece normal doğuma odaklanmıştım ve sezeryan olmak istemiyordum ama mecburdum.Psikolojik olarak hazır değildim nitekim zorunlu sezeryan oldum herkesin hikayesi bambaşka

Benimde çok travmatikti doğumum bebeğimi doğurdum kucağıma verdiler ama hiç kendimde değildim dönüp bebeğime bakmak bile istemedim yırtıkların ağrısından

Normal doğumu çok isteyip hamileliğin çoğunda pilates yapmış biri olarak doğumun o kadar travmatik olacağını ben de hiç tahmin etmezdim. 38+3 de kontrole gidip 4 cm açıklıkla doğumhaneye cıktım. Nstde sancım cıkıyordu ama ben hiç hissetmediğim için sorulmadan suni sancı bağlandı ve hayatımın en kötü 3 bucuk saatiydi. Dr bana çok şanslısın ilk doğumunu 3 bucuk saatte kolay yapan yok demişti ama benim için korkunc bi şeydi o suni sancı. Doğururken de gözüm bebeğimi malesef görmedi çıktığı ve kucağıma verildiği an hatta bu neee diye bi tepki vermişim. Sonrasında 2 hafta travma kaldı bidaha doğurmıcam dr görmicrm diye söylendim durdum ama benim 2 haftadan sonra geçti. Cabuk unuttum. Tabii ki bebeklerimizi cok seviyoruz ama o suni sancı alttan muayene vs anında gözümüzün bi şey görmemesi gayet normal. Hiç kafanıza takmayın düşünmeyin 🥰🫶🏻

Fatmanur hanım yazdıklarınızı okuyunca yaşadıklarım aklıma geldi. Benim bebeğim de 4 aylık hala ara ara suni sancı acısını koridorlarda kıvrandığım anlar aklıma geliyor. Hamileliğim çok iyi geçti pilatesler yürüyüşler normal doğum için yapılacak ne varsa her şeyi yaptım. 40+0 da 4 cm açıklıkla yatırdılar beni. 4-5 saat kendi sancılarımı çektim onlar iyiydi. Sonra açıklık ilerlemeyince suni sancı verdiler aman yarabbim böyle bir acı yok gerçekten süründürdü ki ben 1-1.5 saat ancak aldım. Sezeryana alın diye az yalvarmadım. Sonra epidural aldım ondan sonra kendime geldim gülücükler saçmaya başladım yarım saat içinde de doğuma gittim. Doğum anı da çok kolay oldu. Doktor doğum anını bana bıraktı hatta ıkınmam geldikçe ıkındım 3 ıkınmada bebeğim çıktı sonra da eşi çıktı. Epidural sayesinde travmatik bir doğum anım olmadı. Ben doktorumdan da hastane ve çalışanlarından da memnun kaldım aslında. Şu an geriye baktığımda tek düşündüğüm keşke kendi sancılarımla evde açılmayı bekleseydim de suni sancıya kalmasaydım ilk doğum olunca insan bilmiyor tabi. 2. Çocuk mevzusunu açtıklarında sinirlerim zıplıyor o ağrı acı aklıma geliyor. Unutuluyor diyorlar hep acının şiddetini daha az hatırlıyorum evet ama bana yaşattığı hissi unutmadım hala.

Merhabalar hiç üzülmeyin lütfen benim de bebeğimin suyu azaldığı için suni sancı ile doğumumu başlattılar 27 saat aralıksız üç beş dakika aralıklarla sancı çektim ve doğumda gittiğimde artık sancılardan dolayı kendimden öyle bir geçmişim ki bebeğimi kucağıma verdiklerinde elim ayağım titriyordu ve ben o an şimdi kucağıma almak istemiyorum daha sonra dedim ve bi beş dakika sonra getirdiler tekrar o zaman alıp kokladım. Yani demem o ki o sancılar o kadar kötü ki insan her şeyden kendinden vazgeçiyor sanki hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor o an kurtulma yollarını arıyorsun ama bulamıyorsun bu çok normal bişey insanlık hali hiç üzülmeyin siz, biz hepimiz çok güzel anneleriz 💗

Okuyor ken kendi hikayemi dinliyor gibiydim 來 ben 39+4te hastaneye gittim sancılarım gece 4te başladı evde biraz oyalandim sabah 8gibi hastaneye yatış yaptım.o ara açıklık ne kadar dediler tam anlamamıştım sancidan öğleye kadar sancı devam etti tekrar muayene de 5 -6arasi açıklık var ama sancı cogalmadi suni sancı taktılar akşam 6 ya kadar öldüm öldüm dirildim doktor geldi ona beni sezeryana alın benim hiç gücüm kalmadı dedim eşime dedim olmaz sen yaparsın sona gelmişsin artık diyerek beni ikna ettiler zaten 9cm olmuş açıklıkta . Doktor biraz yat uyu tekrar bakalım dedi çıktı bende mecburum buna uyuduğun kadar uyucan dayan az kaldı kendi kendime içimden geçiriyorum böyle. Saat 6:30 da kızım dünyaya geldi doğduğu an Allahım çok şükür Allah'ım sana şükürler olsun diye bağıra bağıra konuşuyorum  sonrasi malum dikişi düşündüm bı yandan da bebeğimi düşünüyorum oda da tek kalmıştı.

Ben eminim ki normal doğum yapan ve o ağrıyı çeken her anne kendini düşünmüştür ve bu normal çünkü gerçekten çok kötü bir ağrı hele suni sancı vb şeyler verilince doğumda ben ağlamıştım konuşamıyordum bile ağrıdan konuştuğumda da genel olarak kötü kelimeler çıkmaya başlamıştı ağrı her insana böyle şeyler yaptırabilir bu yüzden bu konuları düşünmeye gerek yok sadece çocuğumuza ve sevdiklerimize iyi bakmalıyız gerisi geçti gitti ❤️

Bende böyleydim gerçekten doğurduğuma değil rahatladığıma acının bittiğine sevindim önce can sonra Canan demişler kızım için kolumu Kesseker diğerini de uzatırım ama o an bambaşka. Bitsin istiyosun artık yorgunluk bi yandan uykusuzluk bi yandan acı bi yandan normal doğurmak kolay değil gerçekten hiç kolay değil.

Anlattığıniz aynı benim hikayem yaa hiçbir cümle eksik degil