Doğumda Makat Kaslarının Yırtılması, Depresyondan Çıkamamak

Doğum yapalı 6 ay oldu. Hala toparlanamadım fiziksel olarak, hala her tuvalete gittiğimde anksiyete içindeyim. Sürekli sebze ve tavuk yiyorum. Zaten bebeğim 8.5 kg ve kaldıramıyorum bir de o ağlarken onu kucakta sakinleştirememek beni derinden yaralıyor. Hiç kucağımda uyutamadım, bunu söylerken bile ağlıyorum. Mütemadiyen her gün gizlice ağlıyorum. Psikolog derdime çare olamadı aksine kendisi normal doğumdan korkan biri haline geldi. Kısacası Allah yardımcınız olsun diyip kenara çekildi. Bebeğimin bu güzel zamanlarında kendimle uğraşmaktan nefret ediyorum. Yerde onunla oynayamıyorum canım yandığı için. 3-6 ay daha sürebilirmiş bu durum. Bir sorun çıkacak iyileşmemde ve kolostomi torba ameliyatı olacağım diye çok korkuyorum. Eşimle ilişkim ne hale gelecek bilmiyorum, çok iyi bi insan ama iyiliği karşısında da bazen eziliyorum. Annem bebeğin eksik mi kalsın diye diye sürekli ona annelik yapıyor ve ben bu durumdan dolayı daha da üzgünüm. Hergün keşke doğururken ölseydim diyorum, güle oynaya gittiğim doğumdan sakat olarak döndüm. Hergün keşke canımı alsan Allahım diyorum sonra tövbe ediyorum ama içten içe hep bunu istiyorum. Zaten çok zor bir hamilelik geçirmiştim rahim kısalığından dolayı bebeğim düşecek diye korkular içindeydim, bunları hakedecek bir şey yapmadığıma eminim. Zaten bir bebek de annesinin bakımını tam yerine getirmemesini nasıl haketsin? Benim gibi yırtılan var mı merak ediyorum hiç daha önce duymamıştım