Lohusa Hüznü

Merhaba ben de aynı şekildeydim daha 20 günümdeydim Annem yanımdan gidince çok kötü oldum sürekli ağlıyordum gün içerisinde dayanamayıp annemin yanına gittim yaklaşık bir buçuk ay kadar falan kaldım ve dönünce asla yapamam diye düşünüyorum ama inanın o bebek büyüdükçe insan da alışıyor onunla zaman geçirince o gülmeye başlayınca biraz aktivitelere başlayınca O yüzden hiç canınıza sıkmayın İnsan alışıyor Bana da diyorlardı Alışırsın alışıyorlar falan diye inanmıyordum ama gerçekten de oluşuyormuş insan ve güzelleşiyormuş

Bende aynı durumdaydım şimdi 3. Ayımızdayım ve çok daha iyiyim o hüzünler geçiyor merak etme kendini rahatlatmaya çalış zor zamanlar biliyorum hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz ama gerçekten hepsi geçiyor kaygılanmana hiç gerek yok

Geçiyor merak etmeyin hatta yalnız olduğunuzda bebişinizle tek vakit geçirdiğinizde daha iyi anlıyorsunuz

Kızım 22 günlükten kayınvaldem gitti 2 gün zorlandık

Sonra bir baktım hayat evde başka birinin olmasıyla daha zor eşim kızım ve ben alıştık

Daha sonra bunları düşünmeye vakit kalmıyor zaten kaygılanmayın

Hiç geömiyeceğini düşünüyorsanız şehir hastanelerinin gebe psikolokları var onlara başvurun inanılmaz işe yarıyor

Ben gebeyken yaşadım bebeğime bişey olur korkusuyla çok iyi geldi

Kalmaya devam etmeyip İstanbul’a evime döneyim mi sizce bir an önce oradaki düzenimi alışayım

Bence dönün eninde sonunda döneceksiniz. İlk 1 hafta gelen giden eksik olmadı 2. haftadan sonra gelen giden azalınca daha iyi idare edebildiğimi gördüm. Tabi arada kaygı üzüntü geliyordu bunlar çok normal şeyler ama hepsi gelip geçecek🫶🏻

Bence dönün evinizde olmak size daha iyi gelecektir hem yalnız değilsiniz bizler varız yazın konuşalım istediğiniz gibi

Biz kadınların başa çıkamıyacağı şey yok emin olun

Bebişlerimizi doğurduysak gerisini de hallaederiz

Teşekkür ederim kızlar birazda olsa rahatladım ❤️

Ben de öyleyim. Çünkü bizler hala annelerimizin bebeğiyiz, nasıl ki bebeklerimiz bizden ayrılınca ağlıyor mutsuz oluyor,aslında bizler de öyleyiz Allah başımızdan eksik etmesin onları. Ama bu lohusalık dönemi artık bitmeli ağlamaktan sıkıldım 😀👌🏼

Sizin ne kadar oldu. O kadar doğru anlatmışsınız ki🌸

Benim annem 13. Günümde gitmişti. Asla yapamam dedim öyle bir boşluğa düşmüştüm ki çok yalnız hissediyordum. Kaynanamın yanında kalmaya başladım baktım bu sefer böyle de olmuyor yalnız da olsam kendim bakacağım dedim. Sonra alıştık bebeğimle birbirimize. Geçiyor gerçekten. Şu an 3 aylık olduk sayılır bazen yine yanımda biri olsa diyorum ama canım sıkıldığı için 😂

Aynı şeyleri yaşamışız. Bende haftaya döndüğümde hemen atlatırım umarım bu durumu

Açıkcası sezeryan sonrası çok sıkıntılıydı malum dikişler ama içiniz rahat olsun biz ilk 18 gun hiç destek almadık eşimle sonrasında kaynana geldi ama duzenimiz bozuldu doktor sarılık olmadıgı için anne sutu yeter demesine ragmen kaynana yuzunden "ac mı ac mı?"diye diye yetersiz hissettirdi mama + anne sutu haline geldi 3 hafta kaldı gıttıgınde sukur dedik bebegımiz 3.5 aylık oldu ve 1 aydır falan cok gerekmedikce mama vermiyorum.. neyse sunu demeye çalısıyorum o ilk hafta o dikiş agrılarıyla bir şekilde baktık burda eşinizşn yaklasımı cok onemli ben lohusalıgı cok yasamadım ama anlayabiliyorum en buyuk değişim eski biz değiliz artık.. eşlerimiz babalık vardı kazandı ama hala ayrı bir bireyler bizler ise 2 bireyiz ve herseyi ona gore planlıyoruz sadece bu konuda zorlandım ama inanın bakılıyor korkmayın kendinizi şartlandırmayın kötü anne miyim bakamıyor muyum falan diye dusunmeyın cunku hepimiz çocugumuz için en iyi anneleriz.. ben cok bunaldıgımda bebeğimi yatagına koyup 5 dk balkona cıkıp nefes alıyordum cok iyi geliyordu deneyin ama asla korkmayın..Bakamayacak olsak Rabbim bizlere emanet etmezdi 😇💜