Nasılsın?

@Fatma Albina Uyar sorsan aradık sorduk destek olduk derler :) bende bebeğin kilosunu kimseye beğendiremedim (görüntülü konuşup kilosunun iyi olup olmadığına karar verdiler) mama da meme de bir besin bir türlü bunu idrak edemiyorlar.. keşke bebeğin bakımını değilde biraz anneyi düşünseler çünkü onların bebekle ilgili düşünüp yorumladıkları kaygilandiklari şeyleri biz cok önceden fazlasıyla düşünüp kaygilanip bir sonuca bağlamış oluyoruz ..

Ama herşeyden önemlisi kızımla vakit geçirmeyi öğrendim hayat çok hızlı ilerliyor sanki o doğduğundan beri birtek kızım varmışta başka kimse yokmuş gibi geliyor bazen annelik harika bir duygu çok özel rabbim hepimizin bebişlerine sağlık versin (iyiki eşim var bu süreçte hep yanımda iyiki ) zamanın ve etrafımızdakilerin bizden aldıklarının yerini bebişlerimizle dolduruyoruz harika bir duygu 🥰

@Buket aradıkları sordukları tek eleştirmek yargı dağıtmak zaten bir bilene danış dediler mi hala tüylerim diken diken oluyor
Herkes sende daha iyi anne daha kolay doğurdu Hollanda ineği gibi memelerinden süt taşıyor hatta akıyordu
Anne olmayımı yakıştıramıyorlar yoksa başka bişeydenmi bu düşmanlık anlamadım

Hasta ve ilaç bile kullanamıyor olmak oğlum15 aylık ona bulaşmasın diye uğraşmak. Hamilelik doğum sonrası gerçekten insanları daha iyi tanıyoruz ve aydınlanıyor hatta. Sezeryan doğumumun 3.gunu sonrası çok yakın bir akrabamız daha geçmedi mi ya ne nazlısın demişti. Herhalde hayatımın sonuna kadar unutmam bunu. Hic yatak yüzü görmeyıp sureklı oğlumla ilgilenmeye çalıştığım halde. Sonrasında aileme yakın yere tasınıp biraz rahat ettim. Desteksiz bebek büyütmeye çalışmak ve anlayışsız insanlara katlanmak dünyanın en zor işi gerçekten. Anne olarak bizim en büyük desteğimiz büyüttüğümüz evlatlarımız. Allah evlatlarımızı bize bagıslasın İnşaAllah.

Kızım 3,5 yaşında kreşe başlayalı 7 ay oldu ve o kadar rahat ki 😂 birde tuvalet eğitimini tamamlasa çok güzel olacak.Onun dışında taşınma telaşımız var Allah büyük diyoruz🙏🏻🌸 Zor idare ediyorum diyen anneler o günlerde geçecek emin olun zorlu, yorucu ama inanın büyüyünce sizinle sohbet edince buna değdiğini anlıyorsunuz 😇🎈

Benimde 6 aylık oğlum var destektsiz tek büyütüyorum çocuğumu ve gerçekten de anneye kimse nasılsın diye sormuyor buna üzülü hele ki kadınların bu doğumu bilip tecrübesi olanların hiç sormaması daha garip geliyor. Üstüne üstlük bir de bekar kız arkadaşlarım sanki suç işlemişim gibi utanılacak bişiy varmış gibi benden uzaklaşıyorlar. Açıkçası zoruma gidiyor çocuk sahibi olmak zor meşakkatli bir yol ama evladımı çok seviyorum iyi ki doğurmuşum hayat arkadaşım resmen ve daha önce dert edindiğim ne varsa hepsi boşmuş bunu anladım çocuk büyütürken olan dertler bambaşkaymış

Ne kadar iyi olmaya çalışsam da psikolojik olarak kendimi çok bitkin hissediyorum. Bebek bakmanın zorluğu bir tarafa ama insan bu dönemde zamanla bebek bakmanın kolaylaşacağını duymak isterken insanlar özellikle de anneler sürekli zaman geçtikte büyüdükçe zorlaşacağını veya kolaylık açısından pek de farkı olmayacağını söyleyerek kötü hissettiriyorlar. Özellikle bugün birisi büyüdükçe kolaylaşacak diyemem hazırlıklı ol her dönemin kendine ait zorluğu var seni boşu boşuna umutlandıramam iyi olacak diye dedi. O kadar kötü hissettim ki, zaten anne olmanın bitmeyen mesaisi üzerimde yükken bu cümleler beni paramparça etti. Zaman geçtikte bebeğim kendi kendine zaman geçirebilecek uykusu beslenmesi düzene girecek derken bunları duymak ne kadar incitici. Gerçekten Bu kadar zor mu dönem dönem kolaylaşmıyor mu, madem bu kadar zordu insanlar neden ikinci üçüncü çocuğu doğurdular. Kafayı yememek elde değil.

Her dönemin kendine göre zorluğu var elbet. zorluklar yaş aldıkça hafiflemiyor ki :) zorlaşıyor evet ama bi anda en zorun içinde olmak olmadığımız için zamanla alışıyoruz hatta bence fark etmiyoruz bile yaşıyoruz ve bir şekilde baş etmeyi öğreniyoruz. Kafamıza zor diye kodlarsak bas edemeyiz görmezden duymazdan gelip kolay olacak diyerek en azından zihin yükümüzü hafifletmeliyiz

Büyük oğlum dört yaşında ikinci oğlum 2 buçuk birde 3 aylık kızım var ev yemek iş.camasir yıkanmaya firsatim olmuyor ama günün sonunda evlatlarima bakınca şükür ediyorum sağlıklı olalim imanimiz tam olsun herşey gelir elhamdülillah🥰😍

Yorgunluk çok yok ama mental olarak kötüyüm bebeğim 3 aylık annem en büyük destekçim eşimde destek veriyor ama annesi beni strese sokuyor ve bunun farkında bile değil çocuktan çok annesi beni geriyor diyebilirim

Benim kızım 3 aylık oldu aslında eşimle bi sorunum yok hatta birbirimiziu çok seviyoruz lise aşkım ve 10 yıldır hep yan yanaydık annesi evleneceğimizi duyunca ilk başlarda beni istemedi ona rağmen eşim hep çabaladı bi şekilde kabullendirdi ve evlendik sonra annesiyle yavaş yavaş normale döndük o da evlendi hatta ve ondan sonra aslında düzeldik bende çalıştığım için çok evime gelip gidebilecek şeyi yoktu o zamanlar çok rahattım şimdi çocuk olduğu için gelip görmek istiyor gelme de denmiyor engelli bi kızı var eşimin üvey kardeşi oluyor ya bunu söylerken kendimi kötü hissediyorum ama hem down sendromlu hem ağır otizimli ona ragmen uyanık olduğu 10 saatse 10saatte tabletle geçiyor zamanı bize geldiklerinde ise sürekli bağırıyor bulduğu şeyleri yere döküyor (anlıyorum bilerek yapmıyor zaten bilmediği için yapıyor) ve annesi neredeyse müdahale etmiyor benim etmemi bekliyor benim kızımın uyuduğu odanın kapısında genelde oturup video izleyip bağırıyor annesi olarak alıp salona getirmesi lazım ama yok ve bu durum beni rahatsız ediyor eşime yazın kardeşini ara ara bizle kalsın diye bize bırakacağını söylemiş %90 ağır engelli bi çocuk ve 9-10 aylık bi bebekle bi gece geçirebileceğimi nasıl düşünüp karar veriyorlar anlamıyorum beni kıran eşimin buna ‘anne sence mantıklı mı?’ Diye sormaması annesinin de bana ya kızım böyle böyle düşündüm ama sen ne diyosun demek yerine oğluma söyledim ama sana söyledi mi bilmiyorum diye cümleye başlaması bırakmasının amacı da ona bişey olursa burada kalacağını bilsinmiş ve ben böyle bişey olmasını istemiyorum bu sorumluluğu almak istemiyorum kendi annesi kendi kız kardeşi ve devlet kurumları varken ben bebeğimle bakmak istemiyorum bunun için eşimle boşanma konuşması yapmayı bile düşünüyorum

İster engelli ister sağlıklı kimsenin sorumluluğunu almak zorunda değilsiniz bu şekilde emrivaki olamaz çok büyük saygısızlık ve hiçbir yönden mantıklı değil. Çocuğun dilinden anlayan tek kişi o iken nasıl emanet edebiliyor nasıl aklından geçirebiliyor ? İstemediğinizi açıkça belirtin ve mesafe koyun gelip gormesine de müsade etmeyin imkanınız varsa bir kaç gün annenize gidin çok sinir bozucu bi durum insallah durumu kontrol altına alırsınız

Yani ben çocuğumu bi yere bırakabileceğimi düşünmüyorum bi de henüz küçük o bu kadar engeli büyük bi çocuğu bırakmayı nasıl düşünüyor inanın bende bilmiyorum ve inşallah kontrol altına alabilirim gelip görmesine izin vermezsem dünyayı eşime dar eder gerçekten çok sıkıntılı bi durum ama söylicem bakamayacağımı böyle bi sorumluluk alamam

Annem iki aydır yanımdaydı. Yemeğe temizliğe bebeğe koşturdu. Şimdi yalnız kaldım ne yapacağım bilmiyorum 🥹

Dogumum cok zor oldu dogumdan sonra da dikis sancilari yakami birakmadi. Tam toparladim bebekle ilgilenirim derken ev kiramiz yuzunden 3.5 aylik bebegimi birakip ise basladim. Aylardir bebegime hasret, uykuya hasret yasiyorum. Isimden de nefret ediyorum sistemden de nefret ediyorum. Hic iyi degilim burada nasilsin konusunu gorunce gozlerim doldu. Birinin sormasini beklemisim resmen. Tesekkur ederim 🤍