Tükendim...

Merhaba duygu hanım sizin yaşadığınız herşeyi birebir yaşayan bir anne olarak yazıyorum ve 6. Aydan beridir çalışıyorum üstelik işe kızımla gidip geliyorum bir aydır süt alerjimiz yüzünden iki güne bir süt ürünleri denemek için hastaneye gidiyoruz tükendim hatta bitmiş durumdayım

Hayatı onun için yaşıyorum bende evet

Ben işe de başlayamadım. Çalışmayı sosyalleşmeyi de çok özledim. Böyle düşününce bile sanki kızıma haksızlık yapıyorum diye vicdan azabı çekiyorum bide  çok geçmiş olsun size de umarım bir an önce düzelir sizin durumunuz da 﫶

Merhaba, yalnız değilsiniz bende uzun bir süre aynı durumdaydım. Bu ara biraz iyiyim, inişli çıkışlı da denebilir :) 1 aydır memleketteyim ailemin yanında. Annem yükümü hafifletiyor sağolsun. Yakında döneceğim mücadeleye kaldığımız yerden devam edeceğim. Eğer desteksiz bir anneyseniz bu yasadiklariniz inanın çok normal. Bir süreç olarak dusunebilirseniz belki daha rahat olabilirsiniz. Hepimize kolaylıklar diliyorum...

Eşim işten geldiğinde yardımcı oluyor onun dışında desteksiz ilerliyorum. Umarım mental olarak güzel bir döneme ulaşabiliriz bir an önce ❤️

5 buçuk aydan beri ben de böyle hissediyorum. Sadece kızım odaklı yaşıyorum. Sanki ben yokmuşum gibi. Ev yemek vs hiçbir şeye yetişemiyorum. Ve ben tekim gibi geliyor. Başka herkes nasıl yetişiyor her şeye diye düşünüyorum. 2 gündür de çok ağlayasım geliyor. Bebeğime belli etmemek için uğraşıyorum. Ben de baş edemiyorum

Valla ben ağlıyorum artık ağlayınca gördü diye daha çok üzülüyorum

Evet Malesef öyle oluyor ben de aymı oldum dün

Fazlasını bile hissetmiş olabilirim ağlıyordum yapamıyorum diye kendimi suçluyordum ilk 3 ay evden dışarı bile çıkmamıştım kızım şimdi 6 aylık yeni yeni toparladım biraz hormon biraz mükemmel olma kaygısı biraz normalimizin dışına çıkma ve çokça uykusuzluk bunları yaşamayan anne yoktur diye düşünüyorum her geçen ay değerinden daha iyi ama geçecek bunlarla kendimizi daha yıpratmayalım bu kadar minik daha olmayacaklar mümkün mertebe anı yaşayalım ben çokta fotoğrafını çekip saklamaya ve her gün büyüdüğünü görerek rahatlıyorum bir evde anne iyiyse herkes iyi iyi olalım güzel anne… geçiyor hepsi tatlı birer anı olarak kalacak ❤️🌸

Aynı şeyleri yaşıyoruz, üstelik bebeğim kolik. Ve eşim sürekli beni üzüyor, sürekli eleştiriyor. Sarılma şefkat yok. Evde bazen mutfakta bir şeyler oluyor bazen olmuyor. Eşime ne desem kendini yetersiz hissedip alınıp bana karşı tavır alıyor, her şeyi yanlış anlıyor. Ve ben her gün Bez sayısı, emme sayısı süresi, uykusuz bazen aç, kendimi eşimden korumaya çalışıyorum stresten sütümü 2 kere kesti sağımla toparladım. Ama bu süreçte sağıma zaman ayırmak çok zordu. Burada kimsem de yok. Arkadaş, anne, dost hiç kimse..Hala bebeğime gülmeye çalışıyorum, ona yansımasın diye. Bebeğimi bırakıp tuvalete gidemiyorum yanında olmayınca ağlıyor morarıyor nefessiz kalıyor. Oraya da onunla gidiyorum. Aynaya bakamıyorum ben neyim kimim bilmiyordum. Uzun zamandır eşim benimle uyumuyor. Geceleri de hala sürekli emiyor. Günde bazen 3 bazen 2 saat uyuyorum.

:( bu kadar içten olduğun için teşekkür ederim kaç aylık bebeğin? Nerde yaşıyorsun

Bende kimseden yardım isteyemiyorum eskiden aileler kalabalık olurdu bebekte aralarında büyürdü bence şimdi herkes çok yalnız o yüzden daha zor oluyor her şey :(

Merhaba, doğum sonrası cinsel istek emzirme (hormonlar) nedeniyle uzunca bir süre gelmiyor. Bunu yaşayarak öğrendim. Ve burada konu eşler olmuyor ama onlar istemsizce yetersiz olduklarını düşünüyorlar. Ayrılık ihanet vs olarak kurgulayanlar da vardır muhtemelen. Sanırım siz de benzer durumdasınız. Bebeğiniz kaç aylık? Nerede yaşıyorsunuz?

Bebeğim 6.5 aylık oldu, şu an Sivas'ta yaşıyoruz. Cinsel istek konusunu bilmiyorum açıkçası sorun bence bu değil. Zaten eşim hamileyken de ayrı odalarda kalırdı, hamileliğimde yalnızdı. Ama 6.5 aylık olan oğluma bakıyorum ve ondan babası ile olacak olan anılarını çalmak istemediğim içim sabrediyorum ve gerçekten bu günler geçecek ve insan ne ekerse onu biçer, ben güzel şeyler ekmeye çalışıyorum. Anneler neden kutsal, neden annelik ile hiç bir şey karşılaştırılamaz çok iyi anladım (: Umarım hepimiz için geride kalır, kolaylaşır, ve güzel hatırlanır. Her annenin bebeği, çocuğu ile uzun uzun güzel anıları olur umarım

Bende geçiceğine inanıyorum bazen bende eşimle anlaşamıyorum bebek olduktan sonra her şey çok değişti uyum sağlamak zaman alıyor maalesef. Tahammül seviyemde eskisi gibi olmadığı için her şeye sinirleniyorum umarım sorunsuz bu dönemleri atlatabiliriz

Ağlayarak okudum.. annelik kadar kutsal birşey yok bebeklerimizin varlığı kadarda güzel birşey yokmuş. Saolsun eşim gerek hamilelik gerek bebek olduğundan bu yana 2 mizlede çok ilgileniyor ancak kontrol tarafını bende aşamıyorum aşırı kaygılıyım ve Ağustos başında işe dönüyorum mentalimi toparlamak biraz olsun sosyalleşmek ve bebeğime daha iyi bakabilmek için hiçbir şey onlardan önemli değilmiş 🫶

Ben de işe başlamak istiyorum ama bebeğim daha çok küçük kreşede bırakamam emzirirkende nasıl olur onu da bilmiyorum siz ne planlıyorsunuz acaba?

bakıcı ile bu süreci ilerleteceğim, aslında annem bakıcaktı ama rahatsızlık geçirdi bakıcı buldum beğenmedim şimdi farklı bir bakıcı arıyorum bebeğime kimse ben gibi bakamaz elbet.. ancak bir yerden de başlamak gerekiyor annem en azından başlarında durur diye planladık inanın çalışmayı akıl sağlığım için istiyorum evde sürekli bir panik ve bir şey olacak kaygısıyla geçiriyorum en azından mentalimi toparlarsam bebeğimede daha iyi olabileceğim, hormonlarım düzelmedi halen lohusayım ve inanın çok kötü bir lohusalık geçirdim ben burda size anlatsam halinize şükredersiniz o yüzden yine de hamdolsun diyorum. Eğer işe dönmeyi düşünüyorsanız çekincelerinizi biraz olsun bırakıp sizde bir adım atın. Geçen Osman hocam içini dök köşesi yapmıştı çalışan annelerin sesleri vardı hepsi umut verici şeyler söylemişti. Biraz cesaretle halledemeyeceğimiz hiçbir şey yok inanın 🙏🏻

Çok teşekkür ederim :) deneyeceğim bebeğim şu an 5 aylık işten önce terapiye başlayacağım sanırım sonra iş içinde cesaretimi toparlarım umarım :)

Sekiz aylık bir bebegım var . Uyku suresi ile uyqnık suresi rutine binince diş haric tabi kendime en azından biraz vskıt ayırmqya calısıyprum . Eskisi gibi degıl ama. Maalesef . Zaman gectıkce her sey kolaylasacak . Bırqkın bazen baskası arada bebeginize baksın .

Sadece kayınvelidem yakınımda yaşıyor ama çok fazla yardım istemiyorum tabi kendimce alındığım konular var lohusalık yada hormonlardan tabi onu da biliyorum ama aşamıyorum tekrar yardım istemeyi dilim varmıyor :(