Hayalimdeki ve Rüyamdaki Doğum Hikayem

Öncelikle başından beri doktor takibi ile hamile kaldım doktorum çok severek başladım takviyelerle başladık aslında bir sorun yoktu sadece yumurta çatlatmak için destekledi. Başından beri süreci o kadar güzel yönetti ki benim sonsuz güvenim oluştu doktoruma karşı zaten doktorumdan aynı zamanda doğuma hazırlık eğitimi aldım normal doğum ve sezaryen doğum hakkında tüm bilgiye sahiptim açıkçası normal daha az korkutucuydu üç kere ameliyat olmuş biri olarak sezeryan beni ameliyat ortamından dolayı korkutuyordu bence son zamanlarıma doğru rüyalarıma girmeye başladı ama bir yandan da böyle hep kafamda kuruyorum işte şöyle olsun mumlar yansın odamda dalgalar güzel karşılayayım yürüyerek çıkayım sürekli kafamda kuruyorum hayal ediyorum 37. haftadan sonra tüm tuşlara basmaya başladım hurmalar ananaslar yürüyüşler merdiven çıkmalar aklınıza gelebilecek tüm her şeyi doktorum dediği her şeyi yaptım pilates topunda oturdum hele ki 38’den sonra doğuracam sandım yalancı sancıların başladı ve sürekli ne zaman doğuracağım ne zaman suyum gelecek nasıl anlayacağım sürekli bu şekilde kaygılandım en son 40 + 0’da kontrole gittik artık 3 günde bir NST’ye girecektim tabii ki o gün de girdim hâlâ sancı yok baskı var ama ben hissetmiyorum normal geliyor bana her şey hazır bir tek bebeğim eksik bu sırada herkes soruyor bütün herkes ne zaman Doğuracaksın ne zaman Doğuracaksın çünkü biz artık bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik doktorun bir hafta daha beklemeyi tercih etti zaten ilk doğumlarda 40’ı görebileceğimiz söylüyordu hep NST günlerini verdi geleceğiz falan neyse aradan iki gün geçti tekrar geldik yine sancı yok var ama ben hissetmiyorum sonra bir akşam normal her şeyi yiyorum ama artık o kadar çok saldım ki psikolojik olarak da rahatlatıyor yemek tuvalete gittim bir baktım bacaklarımdan bir şey süzülüyor dedim tamam sonra hemen yazdım doktoruma geri dönüş yaptı saat gece 10:30 falandı hazırlanıp sakince duş aldım hastaneye geçtik tam 22 saat sürdü çünkü sancılarım gelmeden suyum gelmişti doktorum asla yememi içmeme kısıtlamadı sürekli su içirdi ve kendisi müdahale etti ben zaten dünyanın en tatlı annesiydi çocuk doktorumuz mükemmel bir anneydi ya süreç o kadar güzeldi ki sanırım kızım ve ben çok şanslıydık tüm bu yaşananlarda tabii ki babamız en büyük destekçimizdi sancılarımızı karşılarken her an yanımızdaydı bir de teyzemiz yanımızdaydı çünkü o da normal doğum yapmıştı ve ikisi bana iyi geldi beni iyi hissettirdi böylelikle kızıma kavuştum kucağıma verdiklerinde dünyalar benim oldu her şey hayalimdeki gibiydi umarım herkes hayalindeki gibi bir doğum hikayesi olur 🥰