Yalnızlık
266 görüntüleme
E
Esin
8 Mayıs 2026 22:00
Yalnız olanlar burada mı? Sosyal yalnızlık değil duygusal yalnızlık… 2. Çocuğuma doğum yaptım 3 ay önce. Hamileliğimi öğrendiğim hafta annemin de kanser olduğunu öğrendim. Ailem yanımda olamadı bu yüzden. Zor bir hamilelik geçirdim 22. Haftada kanamayla 3 gün hastanede yattım. Hastane sürecinde de ailem yoktu ama kayınvalidem benimle birlikte çok ağladı. Yine de evde yalnızdım gelenim olmadı. Riskli gebelik geçirdim çok endişeli geçti ve 3 yaşında kızımla tüm gün evdeydim. Eşim duygusal olarak çok uzak bir insan. Psikolojimi hiç anlamadı ve destek olmadı. 38. Hafta doğum yaptım. 2 normal doğum artık iyice yıprandım hem duygusal hem fiziksel olarak. Yırtılmam çok oldu çok dikişim vardı. Eşim hemen işe başladı. İlk 2 gün kayınvalidem kaldı ama sonra o da gitti. Hem çocuk hem bebek tüm o ağrılarla ve uykusuzlukla tek başımaydım. Bir gün krize girdim aslında yardım çığlığıydı ama duygusuz eşim beni anlayacağı yerde büyüğü bağırarak aldı ve bana kötü söz söyledi. Kızım çok korktu, ben kucağımda bebek hıçkıra hıçkıra ağladım. Altta kalamadım ve bana yaptıklarını, içimdeki tüm öfkeyi bağırdım ve sonunda hakkımı helal etmediğimi söyledim. Sustu kaldı. Çocuklarımın ikisini de yanıma aldım kapımı kapattım sabaha kadar ağladım. Çocuklar uyuyunca yanıma geldi özür diledi ama affedemiyorum. Kızımın korkmasını, o hakareti, acıdan tuvalete bile gidemediğim ve o halde hiçbir şeylerini eksik etmememe rağmen bana yapılanı affedemiyorum. 17 yıldır birlikteyim ama yabancı gibiyiz ve çok soğudum. Benim gelirim yok. Çalışsam çocuklara bakacak kimsem yok bu yüzden çalışmıyorum. Ama bu da benim elimi kolumu bağlıyor. Ailem kendi derdinde. Kimseye bir şey anlatamıyorum. O hiçbir şey olmamış gibi davranıyor. Suratım asılınca ne oldu yine diye beni suçluyor. Yalnızım.. yorgunum.. ama ruhum daha çok yorgun. Mutsuz bir anne olmak istemiyorum. 2 kızım beni böyle ansın istemiyorum. İşte böyle. Sadece anlatmak istedim. Okuduysanız teşekkürler 🙏🏻
Ş
Şeyma Ş.
8 Mayıs 2026 22:14
Siz yalnız değilsiniz. Sizin gibi böyle çaresiz o kadar insan var ki. Şükür ki 2 kızınız var ve hala herşeyin farkındasınız. Sadece biraz sinirleriniz yıpranmış, yaşanmış yılların birikimi yıllar içinde duygularımızı ifade edemediğimiz için bu şekilde patlıyor. Siz hiç yalnız değilsiniz. Destek alabilirsiniz sizin için ve aileniz için çok kıymetli olur. Eşinize daha çok herşeyi ifade edebilirsin. Bir 17 yıl daha beklemeden ☺️
D
Dilan B.
8 Mayıs 2026 22:51
Ben öncelikle cesaretiniz ve içinizdekileri hiç çekinmeden anlatmanızdan dolayı sizi tebrik ederim. Buraya herkes her şeyini bu kadar açık yüreklilikle anlatamaz. Bu bile sizin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Burada size paragraflarca ne kadar güçlü olduğunuzu yazabilirim ama hiçbir kelime sizin içinizdeki fırtınanın rüzgarlarını dindiremez. Ben en çok “çaresizim’ demenize üzüldüm. sizin yaşadığınızı yaşayan onlarca annenin/kadının yaşadığı en derin duygu… Burada eşinizde konuşmanızı tavsiye ediyorum. Minik iki kızınızın hatırına. O da evlatları için elbet biraz daha destek olacaktır. Hatta bu yazdıklarınızı okutsanız bile anlayacaktır sizi. Keşke size sarılabilsem. Keşke tüm kadınlar olarak şöyle bir sarılıp bizi üzen ne varsa üstüne basa basa geçsek. Ama tüm bunlar geçecek. Kızlarınız büyüyecek sizin en büyük destekçiniz olacaklar. En iyi arkadaşınız sırdaşınız olacaklar. Allah onlara sağlık size sabır versin. Eşiniz de inşallah bundan sonra daha çok yanınızda olur. Belki onun da içinde çözemediği, sinirlerinin bir noktada yıprandığı zamanlardasınızdır. Allah yardımcınız olsun. 🌸
E
Esin
9 Mayıs 2026 10:37
Ben öncelikle cesaretiniz ve içinizdekileri hiç çekinmeden anlatmanızdan dolayı sizi tebrik ederim. Buraya herkes her şeyini bu kadar açık yüreklilikle anlatamaz. Bu bile sizin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Burada size paragraflarca ne kadar güçlü olduğunuzu yazabilirim ama hiçbir kelime sizin içinizdeki fırtınanın rüzgarlarını dindiremez. Ben en çok “çaresizim’ demenize üzüldüm. sizin yaşadığınızı yaşayan onlarca annenin/kadının yaşadığı en derin duygu… Burada eşinizde konuşmanızı tavsiye ediyorum. Minik iki kızınızın hatırına. O da evlatları için elbet biraz daha destek olacaktır. Hatta bu yazdıklarınızı okutsanız bile anlayacaktır sizi. Keşke size sarılabilsem. Keşke tüm kadınlar olarak şöyle bir sarılıp bizi üzen ne varsa üstüne basa basa geçsek. Ama tüm bunlar geçecek. Kızlarınız büyüyecek sizin en büyük destekçiniz olacaklar. En iyi arkadaşınız sırdaşınız olacaklar. Allah onlara sağlık size sabır versin. Eşiniz de inşallah bundan sonra daha çok yanınızda olur. Belki onun da içinde çözemediği, sinirlerinin bir noktada yıprandığı zamanlardasınızdır. Allah yardımcınız olsun. 🌸
M
Merve H.
10 Mayıs 2026 13:12
Size tüm kalbimle sarılıyorum. Anneler gününuz kutlu olsun懶
G
Gülcan Ş.
10 Mayıs 2026 14:03
Rabbim yardımcınız olsun aslında yaşadıklarımız benziyor çok haklı buluyorum sizi ama ne büyükki Rabbim iki nimet vermıs iki kızınız var suan çok zorlar ama bu günler geri de kalacak merak etmeyin Allah büyük benim de iki kızım var kendi ailemden çok destek alamıyorum hatta hıc alamıyorum kayınbabam ve kayınvalidem destek oluyorlar büyük kızım 4 buçuk yaşında küçük kızm da 11 aylık küçük kızm kaç kez nöbet geçirdi psikolojik olarak çöktüm suan bile kendımde güç göremiyorum annem destek olamıyor bir gün gel benimle kal desem hemen bahaneleri var eşim Allah razı olsun halden anlıyor ama yetersiz kalıyor işte anne olmak çok zor bu zamanın şartları da zor çocukları da zor ama Allah bir yerde yetiştim ya kulum diyor bu günleri veren Allah a hamdolsun hepimizin anneler günü kutlu olsun
E
Esin
10 Mayıs 2026 16:54
Rabbim yardımcınız olsun aslında yaşadıklarımız benziyor çok haklı buluyorum sizi ama ne büyükki Rabbim iki nimet vermıs iki kızınız var suan çok zorlar ama bu günler geri de kalacak merak etmeyin Allah büyük benim de iki kızım var kendi ailemden çok destek alamıyorum hatta hıc alamıyorum kayınbabam ve kayınvalidem destek oluyorlar büyük kızım 4 buçuk yaşında küçük kızm da 11 aylık küçük kızm kaç kez nöbet geçirdi psikolojik olarak çöktüm suan bile kendımde güç göremiyorum annem destek olamıyor bir gün gel benimle kal desem hemen bahaneleri var eşim Allah razı olsun halden anlıyor ama yetersiz kalıyor işte anne olmak çok zor bu zamanın şartları da zor çocukları da zor ama Allah bir yerde yetiştim ya kulum diyor bu günleri veren Allah a hamdolsun hepimizin anneler günü kutlu olsun
G
Gülcan Ş.
10 Mayıs 2026 19:16
Evet çok haklısınız sorsan şimdiki büyüklere şimdi çocuk büyütmekte ne var deniliyor eskiden ne alerji konusu vardı yada hangi süt daha sağlıklı yada hangi bez daha iyi sorunu vardı aşılar bile faydalıydı o zamanlar peki ya şimdi çocuk büyütüyoruz ama kuşkuyla büyüyor
H
Hatice U.
Premium Üye
23 Mayıs 2026 23:18
Ah arkadaşım yazdıklarını okudum ve gözlerim doldu. Yan yana olsak sarılmak isterdim. Üzülme demek isterdim. Yaşadıkların çok zor Allah yardımcın olsun. Benim tavsiyem ; 17 yıldır evlisin şuan maddi olarak gelirin yok ayrılsan bu sefer başka sorunlarla başa çıkmaya çalışacaksın yani geçinme derdi eklenecek tüm sorumluluklarına . Çocuklarla tek başına uğraşmaya çalışacaksın. Sen yine Allah’a sığın dua et. Bazı şeyleri kabullenmek lazım eşinin karakteri buysa değişmez artık kolay kolay. Sana azda olda yardımcı olsun da evini geçindirsinde artık napıcan. Hayat şuan çok zor geçinmek çalışmak para kazanmak çok zor. Tek başına bir kadın olarak ayrılıp bütün sorumlulukları yüklenmen seni daha da yorar. Benim yorumum böyle. Allah sana kolaylık versin imtihanını kolaylaştırsın
Yükleniyor...
Sohbete katılmak için Babysfer mobil uygulamasını kullanın.
Konulara yorum yapmak, yeni başlıklar açmak ve diğer ebeveynlerle etkileşime geçmek için mobil uygulamamızı indirin.
