Yalnızca Babada Uyuyor

Sizin stresiniz gerginliğiniz bebeğe geçer önce kendi içinizde bunu aşmanız lazım. Babayla uyurken siz yanında mısınız? Derin uykuya girmeye yakın siz alsanız kucağınıza siz devam ettirseniz? Yada siz kucağınızda tutarken babada yanınızda dursa öyle dönüşümlü denediniz mi? Sizinle sadece uyku mücadelesi yasiyorsa sizin yanınızda rahatlama değil stres öğrenmiş olabilir zor olabilir biraz ama sabah uyandıktan sonra uyku saati kovalamadan uyutma çabası olmadan beklentisiz bol temaslı vakit gecirmeyi denediniz mi?

1 günde değil belki ama siz stresinizi beklentinizi bir kenara bıraktıkça zamanla düzelecek bir şeydir bence

Doğdu doğalı zaten hiç uyumadık desem yeridir. Tek başıma bakıyorum ister istemez artık uyusun beklentisi oluyor gece boyu ayaktayız gündüz boyu ayaktayız uyusun diye gözünün içine bakıyoruz. Çoğunlukla ben emzirip babaya bırakıyorum çünkü evde de beni bekleyen bir çok şey oluyor. Bugün denedik babada uyumak üzereyken aldım ama kendini sıkarak ağlamaya başlayınca geri verdim. Artık çok zorlanıyorum ve dayanacak sabrım da kalmadı. Ağlama sesine de tahammülüm.

Ne kadar sürer peki yani yaşına girecek neredeyse artık adımı sorsalar söyleyemeyecek duruma geldim uykusuzluktan

Ağladığında direkt babaya bırakırsanız "ağlayınca istediğim oluyor o zaman ağlayayım" diye çalışır o yüzden baba odada olsun ama ağladığında sizinle de sakinlesebilecegini öğrenmesi gerekiyor, uyku beklentinizi gerçekten askıya alıp önce "ben annemde de rahatlayabilirim" bunu öğretmeniz gerekiyor bunu öğretebilmen için cok zor ama tahammülsüzlüğü stresi bir kenara bırakıp önce kendin için sonra bebeğin için sabırlı ve istikrarlı davranman gerekiyor

Bırak evdeki işler kalsın suanda tek önemli olan sizsiniz, desteksiz büyütmek çok zor biliyorum bende desteksiz büyütüyorum ama desteksizligin getirmiş olduğu stres sinir sadece ikinizin arasındaki bağa zarar o yüzden kendi içindeki stresi kapatman ve bebeğine öyle yaklaşman gerekiyor

Bazen bende bebeğime tahammül edemeyecek seviyeye geliyorum öyle olunca derin nefesler alip veriyorum yavaşça kendimi kasıyorsam çene omuz kaşlar bunları yumuşatıyorum diyorum ki geçecek iyi olcak sakinim bir kaç kez içinden bunlari tekrar et düşüncelerin " kaç saattir uğraşıyorum , yine uyumayacak" gibi şeylere kaydıkça sen daha da tahammülsüz olcaksin daha gergin olcaksin o da kendini sıkacak, biraz sabır ve istikrarla bunu başarabilirsin 🫶🏻

Çok zor bir bebek ve kimse olmadığı için aşırı zorlanıyorum. Hani düşünün ki çok aç kalıp emzirmeye çalıştım. Tansiyonum şekerim çok düştü mesela bebekten artan mamayı içtiğimi biliyorum. 7-24 ağlıyor ve hiç uyumuyor. Eşim yokken de uyumayacağını adım gibi biliyorum gece olacak diye korkuyorum gerçekten. Artık o ağlama sesi tedirginliği sinire bırakıyor. Komşularım ağlama sesinden rahatsız oluyor. Yardımcı aradık bulamadık. En azından haftada 2 gün birisi olsa çok daha rahat olurdu her şey ama yok yok yok. Çocuğun düzeleceğine olan umudum da sıfır yani doğduğundan beri böyle çünkü. Hemen etkisini görecek bir şey yok mu

Hiç bay bay damla falan kullandınız mı işe yarıyor mu ömerilen bir şey değil biliyorum ama en azından zorda kalınca uyutmak için mantıklı geliyor

Hiç kullanmadım çocuk doktoruyla görüşerek deneyebilirsiniz diş çıkarıyor mu ? Belki ağrısı varsa huysuzlugu o yüzden artıyor da olabilir calpol denediniz mi ağrı için

Özel hastanede cocuk doktorlarıyla görüştünüz mü ağlama yoğunluğunu? Osman hocanın online hizmeti de var kendisiyle de görüşün mutlaka @Osman Gönülal

Evet dişleri çıkıyor ama hep böyleydi hiç düzelme olmadı ki 🥹 dişleri hiç farketmedik bile öylece çıktı iki tanesi çocuk hep huysuz sürekli ağlıyor ve inanın diş ne zaman çıktı bilmiyorum kendi huysuzluğu olduğu için sürekli

Devlet Hastanesi'nde nöroloji ye görünün dediler ama burası çok küçük bir ilçe doktorlar hep asistan uzman doktor çok zor bulunan bir şey. Kimse bir şey bilmiyor onlar da bize soruyor

Bebeğimin neredeyse 4. ayina kadar sizin gibiydim. Babada uyurdu bende uyumazdi. Aglayacak susturamayacagim diye gerilirdim. Ne zaman ki is basa düştü o zaman bi silkindim. Hormonlar da düzene girmeye basladi. Dedim ki bu çocuğun annesi benim, benden daha cok kimseyi sevmeyecek, en güvenilir limani hep ben olacağım ve uyutabilirim. Sakinim, stresimi su camdan atıyorum baba gelene kadar, rahatiiiim, buyuyecek, ağlamalar gececeeek. Sürekli böyle telkin verdim kendime. Birkac gün zor oldu ama sonunda alıştı. Benim de güvenim yerine geldi. Birakin komşular rahatsız olsun, herkes cocuk büyütüyor ve o ağlama sesine onlar da alışıyor, duymuyor bile bir süre sonra. Kim ne düşünürse düşünsün, rahatsız olan olsun. Bu çocuk iki yila kalmaz kucaginizdan inmez olacak. Her şey yoluna girecek. Yorgunluk, destek olmamasi cok zor biliyorum, yüzümüzü yıkamaya karnimizi doyurmaya zaman olmuyor bazen ama geçeceğini bilin, rahatlamaya calisin. Alışacak zamanla, babada uyunur diye kodlamis muhtemelen, bebeklerin kodlamalari da cok cabuk değişiyor, size de alışır. Ana kraliçe sizsiniz❤️😄

Merhaba İpek hanım verdiğiniz bilgiler için çok teşekkür ediyorum ama biz ilk başta uyku eğitimi aldığımızda da çocuğu bu şekilde çaresiz bıraktık ve kesinlikle her şey ters tepti daha da zorlaştı o yüzden çocuğu bazı şeylere zorunda bırakmak değil Kendi isteği ile yapmasını istiyoruz yani daha kolay bir şekilde anneye alışmasının çaresiz kalmadan yapabileceği anlayabileceği bir yöntem var mı