Pozitif Doğum Hikayem

merhaba, ben hamileyken pozitif doğum hikayelerini okumaktan hoşlanıyordum. bu nedenle ben de yazmak istedim. 40 artı 2’de sabah kontrole gittim. düzenli sancı yoktu. doktorum istersem fitille doğumu başlatabileceğini söyledi. emin olamadım. biraz düşün dedi. belki de o stresin etkisiyle eve geldiğimde adet sancısı gibi sancılar hissetmeye başladım. ama o gün vajinal muayene de olduğumdan ona bağladım. insan tam olarak ne bekleyeceğini bilemiyor. o gün annemle uzun bir yürüyüş yaptık. aynı sancı vardı ama çok da rahatsız etmiyordu. akşam 7 gibi sancıların düzenli seyrettiğini fark ettim. bebeği de bir süredir hissetmiyorum diye evhamlamdım. hemen hastaneye gittik. doktorum böyle bir durumda direkt doğumhaneye gitmemi söylemişti. nst’de çok düzenli ve şiddetli sancı çıktı ama açıklık sadece 2 cm’di. bebek doğum kanalına girmişti. sonra bana bir serum bağladılar. ebe bu serumun sancıların arasını açacağını söyledi. bunu tam anlayamadım. neden arası açılsın ki diye düşündüm. ebe doktorumla görüşmüş ve doktorum “sabaha anca doğuracağımı, o zamana kadar bu sancıların beni çok yoracağını” söylemiş. bu nedenle bu serumu bağlamışlar. ancak ağrılar da sıklıkları da azalmadı. ağrılar dayanılmayacak gibi değildi. regl ağrılarım zaten çok şiddetli olurdu, ben onlara benzettim. sonra odaya geçtik ve ağrılar şiddetlendi. pilates topu üzerinde ağrıları karşıladım. yine dayanılmayacak gibi değildi ancak 5 dakikada bir geliyordu haliyle dinlenecek zaman kalmıyordu. sabaha kadar böyle nasıl dayanırım diye biraz korktum. annem o arada ebeyi çağırdı. ebe beni muayene etti ve çok şaşırarak 6 cm açıklık olduğunu bir duş almamı, muhtemelen doğumun sabaha kalmayacağını söyledi. tam o sırada suyum geldi. suyum gelince duş alacak zaman kalmadı. doğumhaneye yürüye yürüye gittim ve ebeler doktoruma haber verdi. ebe sancı geldiği sırada açıklığa baktı ve tam açıklık olduğunu, doğumun neredeyse bittiğini söyledi. doktorum apar topar geldi ve 19.30 gibi geldiğim hastanede 00.30da bebeğimi kucağıma aldım. doğum anının sadece bir 10 15 dakikası zordu ve onda bile arada 1 2 dakika dinlenebildim. sanırım 4 5 ıkınmada doğum gerçekleşti. bir ara doktorum ıkınmamamı söyledi ancak bunu başaramadığım için birkaç dikişim oldu. şu an 4 ay geçti, dikişlere dair bir şey hissetmiyorum. ilk bir hafta on gün kadar bir rahatsızlık verdi sadece. bunu okuyan hamileler varsa umarım onlara umut olur. ben her gece “ya bu gece doğurursam” diye uyuyamıyorken doğum hikayeleri okuyordum.