Mucizeli Bir Hamilelik ve Pozitifsi Doğum Hikayesi

Merhaba kızlar 🌺 size bebeğim 9 ay 22 günlük olmuşken hamile kalma ve doğum hikayemi anlatmak istedim.

eşimle evlendiğimiz ilk sene balayımızdan sonra hamile kaldığımı öğrendim. Ne yazık ki kalp atışı oluşmamıştı ve kürtaj olmak durumunda kaldım. Sonrasında pcos olduğumu öğrendim. Onca hamile kalmak için yöntem denemesi, koca karı ilaçları ve aşılama. İlk aşılamam negatif, ikincisi kimyasal gebelik üçüncüsü yine negatif olmuyordu yani. Bir de mahalle baskısı tonla… Psikolojimi anca yaşayan anlardı en son çare tüp bebek tedavisiydi. Önce devlet hastanelerine gittim ama üzgünüm, vasat deneyimlerdi. Sonra özel bir tüp bebek merkezine gitmeye karar verdik. Randevu günümü aldım gittim muayene olucam ama bir aksilik var ki reglim yine gecikti. Benim planım hazır regl günüme denk gelmişken ilaçlara başlamaktı. Neyse hocamıza anlattım yine gecikti reglim vs. muayene odasına aldı beni hocamız, “güzel kızım sen hamilesin” bana dediğine inanamadım bir an, hayatımın şokuydu hem de 5 haftalık hamileymişim dünyalar benim oldu mucizeydi benim için. Sonrasında şok güzel bol şımartılmalı bir hamilelik süreci geçirdim :)

Gel gelelim 35. haftamıza kadar sorunsuz geldik. Bebiş sağlıklı bir oğluş. Risk bittiği için tüp bebek merkezinde değil doğum yapacağım doktora gitmeye başladım. Tek sorun ağırlaştığı için basur sorunu oldu ve yıllardır tanıyıp gittiğim ve sevdiğim doktorum bana normal doğuramayacağımı sezaryen olması gerektiğini falan söyledi. Eşimle de nedenini anlayamadığımız bir kaç maddi konuya girmiş ve sonuç olarak yollarımız ayrıldı ve doğum yaptığım doktorumla yolumuz kesişti. İyi ki de öyle olmuş. Ben hamileliğimin başından beri doğum şeklimi düşünmedim. Zaman var daha 39 haftaya falan diye düşünüyorum. Geldik 37.haftaya efendim :) bir gece şu meşhur ayak ayak üstüne atma testini yaptım ve yapamadım güldük eşimle annemle 3 güne doğuruyorum diye eğlendik. Saat 23:30 civarıydı. Sonra uyuduk sabah 09:00 muayenem var çünkü erken kalkacağız. Gece 01:30 civarı sanırım bir ıslaklığa uyandım. (Afedersiniz) altıma kaçırdım zannettim annemi çağırdım o da uyanıktı (meğer eski toprak anlamış benim yüzümden uyumamış) baktım çarşafa idrar gibi değil yavaş yavaş sancım gelmeye başladı ben korkacağıma gülüyorum. Hastaneye kahkaha atarak girdim. Eşim “doğuma geldik” diyince şaşırarak bakıyorlar bana. Sancılar sıklaşmaya başladı sanırım saat 02:00 hastaneye girişimizdi. Gülmeler bitti tabi sancılar sıklaşınca. Çatı muayenesinde sezaryen ve epidural seçeneklerini sundular istersem söyleyeceğimi söyledim. Suni sancı vermediler. Sancılarımı karşılamaya yoğunlaşmışım. Eşimi tutup volta attım sürekli annem de sırtımı ovuyordu. Bir zaman sonra anneme ovma dedim biraz batmaya başladı sıcaklandım. Son çatı muayenesi ve doğumhaneye alındım. 7cm açıklık olmuştu, doktorum yetişemiyordu nerdeyse, 05:28’de oğlumu kucağıma verdiler. Ortalama 2,5 veya 3 saat sürdü doğumum.

Sonra beyfendi doğduktan sonra yeterince güçlü ağlayamadığı için ciğerlerindeki sıvıyı tam atamamış. Hastanede bi 3 gece misafir oldu. Şimdi 9 aylık zaman su gibi geçiyor…

Umarım kendinizden bir şey bulup içinizi rahatlatan bir hikaye olur. Okuduğunuz için teşekkür ederim 🌺