Lohusa Depresyonu

Geçiyor zamanla ama çok zorluyor aynı durumları yaşamış biri olarak söylerim hiç evde kalmayın yazda geldi uygun kıyaferleri giydirip bebişinizle sürekli dışarıya çıkın gezin dolaşın

İnanın market gezmek harika bir mutluluk katıyor insana

Kendinizi suçlu hissetmeyin, aynı şeyleri yaşadım. Fatma hanımın dediğine katılıyorum dışarı çıkın parka gidin inanın iyi gelecek.

Sizi çok iyi anlıyorum iki çocuk annesiyim doğumum da sezaryan olmuştu o kadar zordu ki benim için kalkıp oturmak hareket etmek ölüm gibi biseydi benim için yaklaşık bebeğim 10 günlüktü sarılık vardı hastaneye gitmem lazımdı bı cesaret iki çocukla hastaneye gittim kan aldırmamiz lazımdı bebeğim o kadar ağladı ki ben orda koptum hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım eve geldim hala ağlıyorum yere çöküp ben iki çocuğa nasıl yeticem diye hıçkıra hıçkıra ağladım ama sonrasında toparlanmam lazımdı ikisininde bana ihtiyacı vardı kendinizi suçlu hissetmeyin bu çok normal hormonlar endişe kaygı herşey üst üste geliyor sanki alın bebeğinizi çıkın hava alın herşey rutine oturur zamanla

Bebeğim 10 aylık belki bunu hep duydun ama inan geçiyor.. Kendine iyi gelen şeylere odaklan , bebeğine , o uyurken kendine , alışmak zaman alacak ama bu yeni güzel düzene ikinizde alışacaksınız.. bebeğinle zaman geçirmekten korkma , destek istemekten korkma güzel anne. Kendini suçlu sakın hissetme çünkü sen , bir çok duyguyu bir arada yaşıyoruz bu dönemde ve hormonlarımız birden yükselip düşüyor. Bunlar normal olan şeyler. Bebeğini al , dışarıda yürü , ona şarkılar söyle bırak seni izlesin , kucağında uyusun , ve mutsuzluğunun kök nedenini kendine itiraf et önce , emin ol bu neden çoğumuzla aynı olacak.. ve her şeyden önemlisi , tadını çıkar her anın her zamanın..  tutmaya kıyamadığım oğlum iki koluma zor sığıyor , ve o dönem üzüldüğüm şeylerin, girdiğim duyguların çoğunu hatırlamıyorum 凉

Yapmadığım hiçbirşey kalmadı ailemin yanına geldim kendi evimde duramadım bile yalnızda değilim ama atamıyorum çok üzgünüm içsel sıkıntım vücuduma kötü etkiliyor. Doktor yardımı da almayı düşünüyorum.

Bence bol bol dışarı çıkın ve doktor yardımı da alın. Kendinizi asla suçlu hissetmeyin elinizde olsa böyle hissetmezdiniz. Hormonlar, adaptasyon hepsi çok zorlayıcı. Çok büyük bir şey yaşıyoruz biz aslında doğumla. Yalnız olmadığınızı bilin

Elif hanım bebeğim 7 aylık üstelik 2.çocuğum . Yaklaşık 50-55 günlükken banada aynı şey oldu bebeğime bakmak istemiyordum daha doğrusu bebeğim olduğu için pişmandım. Eski hayatımı çok özlüyordum evimde kalamadım ben de ailemin yanına gittim ama nereye kadar diye düşünüp tekrar evime döndüm. Mevsim kıştı ve mecburen evde ikimiz kalıyorduk bana ızdırap gibi geliyordu yalnız kimsesiz çaresiz hissediyordum. Bebeğim büyükçe daha iyi hissetmeye başladım Online terapi aldım . Bir de safran ekstresi kullanıyorum eczacı önermişti. Şu anda hala evde kalıp bebek bakıyor olmak beni sıkıyor ama bebeğimle iletişim kurmak büyüdüğünü görmek rahatlatıyor. Gün geçtikçe büyüyecek diyerek kendimi teselli ediyorum. Bebeğiniz büyüdükçe inanın daha iyi hissedeceksiniz . Bebeğinizi alıp dışarı çıkın yürüyüş yapın mutlaka zamanla bu hayata alışacaksınız inşallah çabucak geçer 🙏🏻

Geçecek. İnanın ki geçiyor sabredin biraz. Siz bebeğe bebek size öyle bir adapte olacak ki. Zaten 54 gün geçmiş artık çok kalmadı biraz daha sabır

Bebeğim 10 aylık oldu ve sizin yaşadıklarınızı hala yaşıyorum acaba hala lohusamıyım 😀

Bende yaşıyorum bebeğim üç aylık ara ara geliyorlar banada

Süreci kabullenmek gerekiyor. Değişen hayatınız yaşam tarzınız konforunuz belkide her neyse bu içinizde dile getiremediğiniz bir şey oluyor bunu kabullenip şekil almak gerekiyor ben bu şekilde geçirmiştim. Biraz daha pozitif bakmak ve tevekkül gerekiyor. Yalnız değilsiniz, bu anlarınızı unutturacak güzel günleriniz olacak biraz sabır sadece 🌸🎀

Merhaba,

Doğum sonrası dönemde hormonal değişiklikler, uykusuzluk, yeni sorumluluklar ve yaşam düzenindeki değişiklikler nedeniyle duygusal dalgalanmalar yaşanabilmektedir. Ancak üzgün hissetme, ağlama isteği, kaygı, isteksizlik, yoğun yorgunluk veya günlük yaşamı sürdürmekte zorlanma gibi durumlar uzun sürüyor ya da giderek artıyorsa lohusa depresyonu açısından değerlendirilmesi gerekebilir. Bu süreçte yalnız olmadığınızı bilmenizi isterim.

oglum 1 yasina girdi ama hala gecmedi bu his evet onu cok seviyorum ama anneligi tek bir gun bile sevemedim