Lohusa Depresyonu

Merhaba Hatice Hanım. 34 yaşındayım. Okul hayatı iş hayatı herşey dahil ömründe ömür götüren, unutmadigin ne deseler lohusalık derim. Hamile iken hiç bu kadar zorlanacagimi düşünmemiştim. Ama geçiyor merak etmeyin daha çok yeni sizinki zamanla kafanızdaki o sis perdesi aralanacak. Bebeğiniz sağlıkla büyüdükçe acabalar gidecek kendinize ve iç güdülerinize güveniniz gelecek. Siz sabırla kendinizle ve bebeğiniz ile ilgilenin işler kalsın boşverin. Ben geceden topluyorum her yeri sabah süpürge açıp öğleden sonra siliyorum. Şimdi 8 aylık olacak ama ilk baslarda siling almıştım. Onun içinde ev işlerini yapıyordum. Birileri sizden iş bekliyor ise dert etmeyin kalksin kendi yapsın. Lohusa iken banada kayınvalidem gelmişti bende sizin gibi işmi yapayım bebekmi bakayım yemekmi yapayım diye didindim durdum. Bebeğim aşırı gazlı idi birde. Bir elimde bebek bir elimle çok yemek pişirdim temizlik yaptım. Ne ver yemeği yapayım nede çocuğa bakayım diyen olmadı. Üstelik bakmaya gelen bebeğin sesinden rahatsız oluyor. Akşam pişirdiğim yemeği utanmadan yiyip bana kendi yapmış gibi davranıp, çocuk emzirmeye susturmaya çalışır iken sen yemek yiyecekmisin diye sorardı sürekli. Neden yazıyorum. Öyle kötü günlerden geçtimki şimdi hepsi geçti. Unuturmuyum o günleri asla ama geçti, geçiyor merak etmeyin. Zaman verin kendinize herşey düzene girecek.

Ayşe hanım çok teşekkür ederim desteğiniz için. Ben de 32 yaşında ilk kez anne oldum. Evliliğim laylaylom geçti gezdim tozdum evde yattım sürekli. Özgür bir hayatım vardı. Lohusalık dönemi ailelerden destek aldım onlar aşamalı uzaklaştıkça bende panik oluşmaya başladı. Bir anda o hayatımla bunu kıyaslamaya başladım. Bu yaşadıklarımın normal ve geçici olduğunu biliyorum. Yine de geçmeyecek gibi geliyor

Geçiyor merak etmeyin siz harika bir annesiniz eskisi gibi herşey aynı anda olmayacak ama zamanla olacak öyle düşünün
Bebeğinizle geçirdiğiniz vakitler çok kıymetli diğer işler oluyor
33 yaşında anne oldum harika bir duygu anne olmak 2 ay ağladım herşeye ama herşeye kustu kakasını yapmadı kakasını yaptı
Yemek bulaşık ev herşey için ama hepsi geçiyor inanın bana okadar güzel günler sizi bekliyor ki
Annelik harika bir serüven evet zor ama çok güzel

Ben de cok zor gunler gecirdim 3 kez mastit oldum onun da etkisi var bebek 2 aylik olunca yavas yavas gecti insallah sizinki de gececek az kaldi her sey cok guzel olacak

Ah ahh ilk 40 gün hemde kaynanamla geçen bi lohusalık :) o kadar hızlı geçiyor ki inanamıyorsunuz içinizi ferah tutun 9 aylık oldu bile obebeğim cenneti yaşatıyor sonrasında :)

@Hatice Şeyma Gedik insan birden bambaşka bir şeyin içinde buluyor kendini. Eve hapsolmuş, boğuluyor gibi hissediyor insan. Ve çaresiz yapayanliz olduğunuzu düşünüyorsunuz. Hiç öyle değil zamanla göreceksiniz yeni bir düzen kurulacak kendiliğinden. Eskiye dönüş yok ama bebeğin etrafında yep yeni mucize ve mutluluklarla dolu bir düzen. Benim ailem şehir dışında ben Antalya onlar İstanbulda çok uzağız. Çok yoruluyorum evet ama minik minik iki dişi çıktı güldükce fare gibi dişleri bizde gülüyoruz. Emeklemeye çalışıyor birşeyler başardıkça dünyalar benim oluyor. Önceleri de aylık rutin kontrollerden sonra bir rahatlama gelirdi zamanla zamanla insan kendinede anneliğine de güveniyor. İlk olsun hiç sorun değil. Kendimizin olmasa bile hepimiz bebek gördük biz Rabbim böyle yaratmış zaten iç güdülerinize güvenin. Kendinize yüklenmeyin her kadın bu hissetiginiz şeyleri yaşıyor. Ben her gün güneş çıkınca dışarı çıkıyorum. Eskiden herşey yerli yerinde dört dörtlük olmalı idi şimdi bebekli ev bırak dağınık kalsın yorma kendini diyorum kendime. Valla kiymetinizi bilin kimse bilmiyor çünkü

26 yaşında ilk oğlumu 38 yalında 2. Oğlumu doğurdum.ilk oğlum 13 ikinci oğlum 6 aylık :) ilkinde lohusalık depresyonu geçirdim ne zaman büyüyecek bu bebek diye diye geçirdim günlerimi.ikincide yaşım var tercrübeliyim olmaz dedim ama yine lohusalık depresyonu geçirdim.sanırım tamamen hormonların etkisi var.lojusalığımda evden hiç çıkamıyordum o kadar bunalmıştım ki bir çöp atmaya hevesle gidiyordum.şimdi oğlum 6 aylık oldu birlikte hergün dışarılardayız..o kadar tatlı ki evlaat.aşk neymiş öğretiyor bize :) şuan yaşadıklarınız çok ama çok normal.ben ilk zamanlargeceleri sık uyanıp bebeğimi beslerken hep aklımdan ‘şuan kimbilir kaç kişinin ışığıda benimki gibi yanıyordur k kadın bebeğini besliyordur ‘ diye düşünüp yalnız olmadığımı anlatırdım kendime.ve inanın yalnız değilsiniz.sadece izin berin hormonlarınız düzelsin beneğinizle nir düzen oluşturun sonrası hep keyifff :)

2. Çocuğuma doğum yaptığım halde bu lohusalığı derinden yaşıyorum gerçekten destek almadan geçmiyor belki uzman desteği belki aile desteği ama tek başına aşılmıyor özellikle akşam olduğu zaman bir hüzün çöküyor sürekli ben nasıl yapıcam düşüncesi oluyor Allah tez vakitte atlatmayı nasip etsin