Kendime Hakim Olamıyorum

Çocuğa bakım için de size destek olabilecek insanlar olsa paslaşsanız yorgunluğunuz bi nebze azalır aslında. Olmadı bakın bazı çocuklar kreş ile akranları ile daha hızlı gelişiyor ya da enerjilerini atıyor. Mizacen mızmızlığı geçmese bile yönetmeyi öğrenir. bazı kreşler çocuk uygunsa alır bir buçuk yaşı da

Çocuklar annenin duygularını sünger gibi çeker. Psikologla görüşmek iyi gelecektir. Devlet Hastanelerinde psikolog desteği var tavsiye ederim

Merhaba. Sizin sorununuzun temeli aslında doğrudan sizinle ilgili olmadığı için psikolog tabii ki iyi gelecek ama kısa vadeli bir çözüm ve bu kısa vadeyi de toparlamak için gitmelisiniz. Ancak temelde sorun bebek bakımını da kalan tüm işleri de bölüşebilmek. Biraz benim bebeğim de zor ama daha küçük, ben böyle olduğu zamanlarda evde emziriyorum, alıyorum puseti geziyorum ama 1.5 yaş biraz ileri, nasıl bir akıl vereceğimi de bilemedim o yüzden henüz yaşamadım çünkü. Ama kendinizi de yalnız hissedip üzülmenizi istemiyorum. Acaba böyle yüzme dersi gibi bir yere mi götürseniz? Enerjisini atar hem de günün kalanında hareketli bebekler sakinleşiyormuş. Ya da imkan varsa evde öyle bir şey kursanız? Su biraz sakinleştirebilir de. Benim kızım da çok hareketli mesela emerken bile başka bebeklere bakıyorum usluca hepsi bizimkinin her şeyi savaş. O yüzden bir tık anlıyorum ama tabii ben daha 5 aylık anneyim, sizinki daha fazla birikmiş bir yorgunluk. Keşke size sarılabilsem

Bu yorumunuz çözüm arayışıniz bile beni çok mutlu etti değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim inşallah geçecek bu günler size sarılıyorum 珞

Merhaba umarım en kısa zamanda herşey yoluna girmesini temenni ediyorum.Kendiniz psikolojik destek almak çok güzel fakat bebeğiniz içinde bir pedogog danışmanlığı almanızı tavsiye ederim..Sebebi bazı ortak durumlarımız var.Sanırım kızınızında duyusal hassasiyeti var kıyafet giymek yemek yemek konusunda yoğun reddetme görülebiliyormuş.Nasıl bir hamilelik geçirdiniz bilmiyorum benim çok duygusaldım daha önce yaşadığım bazı acılardan dolayı zaten hassastım sanırım bu etkiledi oğlumu..8 aylık hâlâ gece 4 defa uyanır ve 2 de uyanır 4 e kadar zorla uyuturum.Kaşık reddeder elimle yer çünkü benimle teması güveni sağlamak ister gibi gibi şeyler..Tabi bu sizin kızınız için kesin budur demiyorum sadece yaşadığım belki sizdede olmuştur.Bu sebeple bu konunun uzmanına danışmak bilgi almak en sağlıklısı ve doğrusu.Duyusal hassasiyeti bir araştırın derim.Mutlu sağlıklı günler

Uyku falan getiriyor mu artık eşimle de kavga etmeye başladık çünkü

Merhaba yazdığınız yeni gördüm. Bende çok zor bir çocukluk geçirdim genç olamadım hep çalıştım . Aileme baktım hamile iken de çok stresli günler yaşadım , çalıştığım iş yeri ile ilgili sıkıntılarım vardı kızım 2500 ge doğdu bebekliğinden beri boule huysuz mızmız bir gün iyi ise 5 gün rezil 19 aylik hala altını ayakta zorla bezliuorum yemek olayı zaten facia çok hareketli çok sinirli bir çocuk uykuya da zorla yatırıyorum çok yoruldum dediğiniz şeyi araştıracağım p3ki siz bir cozum buldunuz mu durumunuza

İnanın çok iyi anlıyorum ben de psikiyatriye gidip ilaç kullanmak rahatlamak istiyorum çünkü terapiye gidecek kadarı bırakın 10 dk ayrı durmuyor benden. Emzirme işi bittiği gibi doktora koşacağım. Şimdiki çocuklar çok zor

Benim bebeğim küçük olduğu için ona uygun hareket ve davranışlar uygulamaya çalışıyorum ısrarcı olmamak,kıyafeti giydirirken hassas olup yüzünü hemen açmaya çalışıyorum.Kaşıkla değil elle bişeyler yedirmeye çalışıyorum yemeği ağzında bekletmemesi için şakrabanlıklar yapıyorum ama bu etkili olmuyor ayın 18 de kontrollümüz var bakalım doktor ne diyecek.Sık sık sarılıyorum bununla rahatlıyor.Yani ilk red ettiği şeyleri zorlamıyorum sonra yavaş yavaş oyunla vs tekrar tekrar deniyorum

Sanırım 18. ay atakları benim bebeğimde 17 aylık ve yanındayken bile o an ben ilgilenmiyosam anne diye ağlıyor çok zor bi durum dışarı çıksak pişman oluyoruz evde otursak pişman

Benim kızımda 2 yaşında doğdugundan beri böyle en büyük ilgiliyi anneden alıyor oyüzden sürekli herşeyde beni ister uyurken kaltıgında sürekli beni yanında görmek ister alt üst değiştirme saç yapma duş alma yeme içme durumu geçmişe göre cok daha iyi ama hala bazen kaçma gelmeme yapıyor zorlandıgım zamanlar cok oldu eşimle aylarca ayrı durdugumuzda işinden dolayı yalnız kalınca bence daha güzel kızım kimseden etkilenip böyle hareketler yapmıyor cok düzen seviyor herşeyi bilecek küçükte olsalar cogu şeyin iyi farkındalar haftada bir oyun grubuna götürüyorum orasıda iyi geliyor.

Bol bol etkinlik yapmak bebeğinizi sakinleştirir mi özellikle yaşadığınız yerde anne cocuk etkinliklerine katılmak faydalı olabilir. Sabırlar diliyorum

Ben yaklaşık 2 ay önce online terapiye başladım ancak sadece anlık rahatlıyorum kalıcı bir çözüm olmuyor, bu arada terapi için zaman kollarken daha çok stres oluyorum. Bebeğim seans esnasında uyanıyor ağlıyor falan çok sıkıntılı oluyor. Benim bebeğim de asla yerinde durmuyor hatta şöyle ozetleyeyim koltuğa çıkmaya calisken ayak bileği döndü ayağı kırıldı, 2 haftadır alçıda ayağı. Hayatımda ilk defa 11 aylık bir bebeğin ayağını kırdığını gördüm. Haftada 3 gün bizde adeta kavge ediyoruz bebeğimle, 3 saat uyutmaya çalıştım bugün ağlıyor inat ediyor uyumuyor bana vuruyor. Ben bu süreçte lavaboya gidemiyorum acikiyorum birşey yiyemiyorum ve kapasitemin üstünde bir tahammül göstermem gerekiyor ancak en sonunda patliyorum. Saydım 3 defa bağırdım. Hepsi yüreğime oturdu ama o an böyle engel olamıyorum boguluyormusum gibi oluyor. Bebeğim ağladı ben de ağladım, bir iki ona onu sikayet ettim sonra çok sevdiğimi söyleyip öptüm ve uyudu. Çok korkuyorum ruhsal olarak benden uzaklaşır diye...

Bende aynıyım iki gün normal bir hafta anormaliz günde kaç kez şikayet edip söyleniyorum bağırıyorum sayamiyorum bile ustlelik sürekli şikayet eden anne profili bırakıyorum etrafa ama anlatmayunca da doluyorum uykularimiz rezil uyuyamaynca ekstra sinirleniyorum iyi değilim nolacak bizim bu halimiz bu arada bebisinize geçmiş olsun çok üzüldüm 

Kendimi sürekli şikayet ederken bulmaktan yoruldum ve bıktım her günümüz kabus gibi

Çok teşekkür ederimm. Ben hayatımda hiç bu kadar sinirli oldugum bir dönemi hatırlamıyorum. Öğretmenim ben evlenene dek çalıştım, hiç böyle kendime hakim olamayacak raddeye gelmiyordum. Öğrenciler ben kızınca ciddiye almazdi, kizamiyorsunuz bile çok tatlı duruyorsunuz falan derlerdi. Şimdi kendi bebeğime hiç tatlı gorunmedigime eminim sinirlenince. Bebeğim benden başka kimsede de durmuyor, babasına bile gitmiyor. Gece uykularimiz da dış dönemi dolayısıyla berbat. Allah yardimcimiz olsun. Siz de dilerseniz bir online terapi deneyin belki iyi gelir. Ben papatya çayı içmeye başlayacağım ek olarak :D