İmkanı Olan Baba Olsun

Çok haklısınız insan delirecek gibi oluyor bir destek görmediği zaman ne yapmak gerek inanın bilemiyorum ama geçecek bu günler inşallah

Geçecek evet ama sinir oluyorum. Ben de profesyonel anne değilim yani sanki bu bir meslekmiş gibi. Çözüm olarak hep beni görüyor. Allah korusun ben hasta olsam etsem nolcak bu bebek insan 1 saat bakamaz mı bebeğine ya

O kadar haklısınız ki ama bu durumu yaşamayan bir anne yoktur herkes çok farklı duygularla yaşıyor benim bebeğimde 10ay 21 günlük aynı süreçlerden başlarda bizde geçtik ama şimdi babası alıp dışarı çıkarıp gezdirerek çok güzel oyalayabiliyor havalar sıcak üşüme korkusu olmaksızın istediğiniz kadar bence dışarı çıkmasını talep edebilirsiniz en basiti bir ekmek almaya bebekle git vs. Diyebilirsiniz o şekilde babada bebeğinin oyalanmasına alışacaktır şahsen ben o şekilde başladım

Elbet o günler gelecek ama şunu anlamıyorum fiziksel olarak benden güçlü ama çocuğu taşırken yoruluyor. Ben tüm gün taşıyorum. Tüm gün bakıyorum her şeyini ben biliyorum. Neden tek başıma aylardır bu stresi yaşıyorum. Ve ben biraz kinciyim unutmuyorum hiçbir şeyi. İlişkimize de zarae veriyor. Kendi isteği ile alsa mesela dışarıya çıksa ben bi yarım saat kendimle kalsam :(

Eşinizle bu konuyu sakin bir şekilde konuşmanızı ve bebek ile ilgili bazı sorumlulukları ona vermeyi teklif etmenizi hatta teklif değil yapacağını söylemelisiniz. Yoksa yorulan ve yıpranan hep siz olacaksınız. Eğer eşiniz yapmamaya devam ediyor ise onu yapmak zorunda bırakın. Ekmek almaya siz gidin o bebekle evde kalsın en basit örnek. İnsanın eşi de yardım etmeyince çok ağır oluyor bebekle ilgilenmek her ihtiyacını karşıladığımız bebeğin bir anda sinir stres kaynağı olan annesi olması onu da strese sokacaktır. Umarım en kısa zamanda sizi anlar ve stresinizi azaltır.

Üzülmeyin, çoğu erkek aynı. Benim eşimde ilk çocuğumda çok ilgilenmemiş. Şimdi ikincş bebeğim oldu. Geçen hastaneye gitmek zorunda kaldım sen tek git ben bakarım dedim. Dolaba süt koymuştum onla çocuğu doyurdu altını vs temizlemiş. Yani erkekler biz gibi baba oldum moduna giremiyor hemen zaman alır. İlerledikçe ilgilenir merak etmeyin. Allah yardımcınız olsun kolay değil.

Desteğiniz için teşekkürler. Erkeklere her şeyi tek tek söylemek zorunda olmak yoruyor. Herkesin aklı var keşke herkes kendi kullansa. Ne diyim sabır yani sabır

Bence bu bizim erkeklere göre yabancı tanıdıklarım bi tek çocuğu doğuramıyor. Kalan her şeyi yapıyorlar. Bu kadar yıpratıcı olmak zorunda değil aslında. Keyifle büyütmek varken anneye yıkmak yoruyor insanı

17 aylık olucak kızım hala bana yapışık yaşıyor .Eylül'de ise baslicam ilk defa ayrilcaz bı yanım artık başlaman lazım bu mesafe sana çok iyi gelicek diyor çünkü huniyi takmama az kaldı . Bir yanım nasıl ayrilicam diye içi acıyor. Tam bı dengesizlik yaşıyorum .

17 aylik oglum bizde de durum ayni. 1 yasa kadar ben evde baktim. Ilk zamanlar cok kucuk diye canini acitacagi korkusuyla kucagina bile zor aliyordu. 13 ayliktan beri yurumeye basladi artik markete, firina, parka vs birlikte gidiyorlar. Yemegini genelde esim yedirir, oynar. Oglum bana asiri duskun o yuzden ben varken babasina cok gitmiyor ama ilk zamanlara gore daha cok daha guzel vakit geciriyor. Erkeklerin cogu ayni, bende cok kafama takip esime karsi doldum. Suan bunun zararlarini goruyorum mesela, esime karsi toleransim azaldi

Herkes nerdeyse aynı şeyleri yaşamış. Biraz da toplumun erkeğe verdiği rolle alakalı. Kadın hem dışarda hem evde çalışıyor olsa da çocuğun tüm ihtiyaçlarını o gidermeli algısı var. Biz de her şeyi ilk kez yaptık yapıyoruz. Kadın olmak hep zor