Geçmeyen Mutsuzluk
109 görüntüleme
D
Duygu E.
6 Şubat 2026 02:41
Selamlar herkese, 40 günlük anneyim daha çok yeni fakat hiç mutlu değilim. Doğum sonrası çocuğumu çok seveceğimi, herşeyin güllük gülistanlık olacağını düşünüyordum fakat hayatın benim için farklı sürprizleri varmış. Her şeyi dert edinir oldum, çok yalnız hisseder oldum. Ne konuşasım geliyor ne yemek yiyesim nede uyuyasım. Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Birde üzerine emzirmeyle ilgili sorunlar yaşıyorum, bebeğe mama vermek zorunda kalıyorum. Doğumdan sonraki ilk 2 gün her şey gayet iyi giderken 3.gün itibariyle çöküşüm başladı, kendimi sadece bir yük gibi hissediyorum. Sanki ben olmazsam çocuk bile daha iyi olacak, herkes daha mutlu olacakmıs gibi geliyor. Ben bu ruh halinden kaçamıyorum. Sizlerde durumlar nasıl? Var mı böyle şeyler hisseden yaşayan
S
Sıla s. ..
6 Şubat 2026 02:55
Lohusasın bunların hepsi normal. Sen güçlüsün . Bu bir süreç geçecek . Yeni bir hayata adım atıyorsun bende yaşadım ara ara yaşıyorum . Alışacaksın . Sen onun annesisin senden daha iyi kimse bakamaz kimse senden daha iyi onu sevip besleyemez . Önemli olan önce bebeğinin sonra senin mutluluğun zaman çok hızlı geçiyor benim bebebğim 7 aylık oldu geriye dönmeyi çok isterim çok hızlı büyüyor lütfen tadını çıkar sonra pişman oluyorsun o kadar hızlı geçiyor ki zaman .
N.
6 Şubat 2026 03:17
Merhaba, salı günü 2 aylık olacak oğlum. Zor bir dönem geçirdim. zor adapte oldum. Onu sevmediğimi bebeğin de beni sevmediğini ve asla onun dilinden anlayamayacagimi düşündüğüm bir süreç yaşadım. Fakat şimdi Onu çok seviyorum :) ve bana gülücükler atıyor. Sizin de geçecek o sis perdesi kalkacak🤍. Yardım edebilecek size destek olacak kişiler varsa onlarla beraber olun. Anneniz arkadaşlarınız anne olan genç hanımlar varsa etrafınızda onlarla olun. Ben akil ve beden sağlığımı o şekilde sağladım kendime geldim.
D
Derya S. ..
6 Şubat 2026 04:18
Merhaba, benim de oglum 3 aylik olacak haftaya. Ilk bir bucuk ayim ayni sizin gibi gecti. Zaten bebegim olsun diye cok tedavi gormustum, dogum sonrasi harika olur sandim. Ilk bes gunden sonra mememden kan gelmesiyle her sey tersine dondu. Bebegim beni bir daha emmedi hatta benden nefret ettigini dusunuyordum. Bag kuramadigimizi, meger cocugum bosuna olmamazlik etmiyormus duzene karsi gelerek kotuluk yaptim gibi dusunuyordum. Hepsi lohusalik yuzundenmis. Artik sagarak bebegimi besliyorum, olan ya da olmayan her sey kabulum. Bu surec biraz da tevekkul etmeyi ogretiyor insana sanirim. Bu hislerinizin hepsinin gecici oldugunu bilin. 2-3 ay tamamlanirken bambaska bir duygu ve yerde olacaksiniz. Bebeginize de sizden daha iyi kimse bakamaz. Onun iyi olmasi icin once siz iyi olmalisiniz. Pek cok konuda ne yazik ki yalnizsiniz, cunku kisisel dinlenme ve bebek bakimi ayni anda sizin uzerinizde ama bu surecte en azindan sizin beslenmeniz ve kisa sure de olsa bebegi uyutup sizi dinlendirecek biri varsa size cok iyi gelir. Umarim hislerinizde yalniz olmadiginizi bilmek size iyi gelmistir. Emin olun gececek. 🌸
Sohbete katılmak için Babysfer mobil uygulamasını kullanın.
Konulara yorum yapmak, yeni başlıklar açmak ve diğer ebeveynlerle etkileşime geçmek için mobil uygulamamızı indirin.
