Gebelik Depresyonu?
75 görüntüleme
E
Ezgi S.
8 Mart 2026 00:42
Herkese merhaba, aylarca burayı okurken günün birinde böyle bir başlık açacağım aklımın ucundan geçmemişti…
Eşimle 5 senedir birlikteyiz ve 10 aydır evliyiz. İkimiz de çok ve erken çocuk isteyen insanlardık. Ben 26 eşim ise 25 yaşında. Oturup da uzun uzadıya bu konuyu konuşmadık ama 2. ayımızda evet artık çocuk istiyoruz dedik. Hamileliğimin 29. haftasındayım. 3 hafta önce serklaj oldum ve o zamandan beri evde yatak istirahatindeyim. Gebeliğin başlarındaki o hevesli, heyecanlı, istekli halimden eser kalmadı. Doğurduğumda güzel ve özgür hayatımdan eser kalmayacağını düşünmeye başladım. Eşimle eskisi gibi olamayacağımızı, asla baş başa kalamayacağımızı düşünmeye başladım. Ve anne olmaya dair büyük bir isteksizlik hakim oldu.
Başlarda, hatta neredeyse 1 hafta öncesine kadar hiç böyle bir şey yoktu. Şimdiyse stresten midem bulanıyor. Ve korkudan.
Sorun bende farkındayım fakat bu geçici bir şey mi? 3 haftadır izole yaşamanın getirdiği bir durum mu? Kendimi tanıyamıyorum ve çok mutsuzum bu durumdan. Benim gibi, bu tarz duygu durumları yaşayan var mı? Etrafımda hiç çocuğu olan arkadaşım olmadığı için onlarla da paylaşamıyorum… Umarım yargılamadan, anlayışla karşılarsınız bu sorularımı🙏🏼
Eşimle 5 senedir birlikteyiz ve 10 aydır evliyiz. İkimiz de çok ve erken çocuk isteyen insanlardık. Ben 26 eşim ise 25 yaşında. Oturup da uzun uzadıya bu konuyu konuşmadık ama 2. ayımızda evet artık çocuk istiyoruz dedik. Hamileliğimin 29. haftasındayım. 3 hafta önce serklaj oldum ve o zamandan beri evde yatak istirahatindeyim. Gebeliğin başlarındaki o hevesli, heyecanlı, istekli halimden eser kalmadı. Doğurduğumda güzel ve özgür hayatımdan eser kalmayacağını düşünmeye başladım. Eşimle eskisi gibi olamayacağımızı, asla baş başa kalamayacağımızı düşünmeye başladım. Ve anne olmaya dair büyük bir isteksizlik hakim oldu.
Başlarda, hatta neredeyse 1 hafta öncesine kadar hiç böyle bir şey yoktu. Şimdiyse stresten midem bulanıyor. Ve korkudan.
Sorun bende farkındayım fakat bu geçici bir şey mi? 3 haftadır izole yaşamanın getirdiği bir durum mu? Kendimi tanıyamıyorum ve çok mutsuzum bu durumdan. Benim gibi, bu tarz duygu durumları yaşayan var mı? Etrafımda hiç çocuğu olan arkadaşım olmadığı için onlarla da paylaşamıyorum… Umarım yargılamadan, anlayışla karşılarsınız bu sorularımı🙏🏼
A
Ayşe D.
8 Mart 2026 00:49
Kendinizi suçlamayın. Gayet normal düşünceleriniz. Bir takım olduğunuzu aile olduğunuzu unutmadığınız, bebeğinizin büyürken size katacaklarını beraber el ele gögüslediğiniz her an herşey hem daha kolay hem de mucize gelecek.
N
Nazlı Ç.
8 Mart 2026 00:54
merhaba 🩷 düşündüklerinizde çok haklısınız, fakat bunların hepsi olurken sizin bundan keyif aldığınızı göreceksiniz 🥹 annelik delilikmiş gerçekten benimde oğlum 6 buçuk aylık evet artık eski hayatımdaki gibi özgür olamıyorum ama özgür olmak istemiyorsun zaten eşim sağolsun arkadaşlarımla dışarı çıkıyorum ama belirli zaman sonra eve dönmek istiyorum zorunluluktan değil özlemden ☺️ eşinizle eskisinden daha güzel oluyorsunuz sevdiğiniz adamın babalık yapmasına tekrar tekrar aşık oluyorsunuz 🥹 bebeğiniz uyuduğunda birbirinize vakit tabi ki ayırıyorsunuz ilk zamanlar bebişte dünyaya alıştığı için belki daha az oluyor bu zamanlar ama ilerledikçe bu süre uzuyor ☺️ biz eşimle film izlerken bile çok özledim ya uyanmadı gidip uyandıracağım şimdi filan diyoruz ☺️ ilk zamanlar bende çok zorlandım yalan değil üstümde hayatım boyunca bitmeyecek bir sorumluluk hissi beni çok sarstı ama zamanla o his kopamayacak bir bağa dönüştü, kendinize sakın yüklenmeyin bunları hissetmeniz çok normal ama gerçekten hepsi geçecek ve sizde başkalarına bunları söyleyeceksiniz 🥹 sağlıkla kucağınıza alın inşallah 🩷 ay biraz uzun oldu ama hissettiğin duyguları canlandırdınız😊😊
C
Cennet ..
8 Mart 2026 01:01
Nazlı hanım söylemek istediklerimi o kadar güzel ifade etmişki bana söyleyecek pek birşey kalmamış. Herşeyiyle size emanet olan minik bir canı kucağınıza aldığınızda anne olmanın verdiği mutlulukla başınız dönecek🌻 hayatımızın her anında zorlandığımız oluyor fakat günün sonunda bebeğim uyuduğunda onu izlerken bütün yorgunluğum geçiyor.
E
Ezgi S.
8 Mart 2026 01:06
Cevaplarınız için teşekkür ederim🥹🩷 Umarım dediğiniz gibi o zamanlar gelir benim için de… Şu sıra çünkü ağlamadan 1 günüm dahi geçmiyor. Sanki sonsuz bir yastaymışım gibi. Yine de yalnız olmadığımı duyunca bir umut ışığı belirdi, tekrardan teşekkür ederim🫶
E
Emel
8 Mart 2026 02:27
Bebegim 9 aylık oldu ve hala bazen yastıga kafamı koyduğumda eski beni cok dusunuyorum ozluyorum (sanirim bu his hic gecmeyecek) bazen cok agir geliyor anne olmak ama onun gozlerinin icine bakinca her sey sifirlaniyor yeter ki gozlerindeki isigi hic kaybetmesin yeter ki mutlu olsun annelik gercekten tam bir delilikmiş
E
Emel
8 Mart 2026 02:37
Bebegim 9 aylık oldu ve hala bazen yastıga kafamı koyduğumda eski beni cok dusunuyorum ozluyorum (sanirim bu his hic gecmeyecek) bazen cok agir geliyor anne olmak ama onun gozlerinin icine bakinca her sey sifirlaniyor yeter ki gozlerindeki isigi hic kaybetmesin yeter ki mutlu olsun annelik gercekten tam bir delilikmiş
Sohbete katılmak için Babysfer mobil uygulamasını kullanın.
Konulara yorum yapmak, yeni başlıklar açmak ve diğer ebeveynlerle etkileşime geçmek için mobil uygulamamızı indirin.
