Doğumdan Sonra Toparlanamadık

Sanırım doğumdan sonra bize gelen lohusalık babalara sonradan yükleniyor,bizim de böyle bir zamanımız oldu .Her hareketim batıyor yanlış yapıyormuşum gibi hissediyordum .Sonra oturduk konuştuk karı kocayız sonuçta konuşabilmeliyiz bir şeyleri bebeğim 10 aylık hala bazen çatışmalar oluyor sanırım iki insanın da birbirine her zamankimden biraz fazla anlayış sabır ve destek göstermesi gerekiyor .Sizin durumunuz daha zor bir sürü farklı durumla uğraştığınıza eminim Allah kolaylık versin ama eminim ki çok iyi bir anne ve eşsiniz oturup konuşmak en doğru yol ama sadece ikiniz başbaşa olmalısınız ve çocuktan mümkün mertebe bahsetmeyin Ve şunu da unutmayın siz çok özelsiniz sakın kendinizi kötü hissetmeyin…

Hanımefendi çok mu şey yüklüyorum dediğiniz kişi bebeğinizin babası bunları yapmakla yükümlü zaten. Baba dediğimiz kişi sadece evin geçimini üstlenemez tabikide evde sizinle ve bebekle ilgilenecek altınıda alacak, besleyecekte, uyutacakta, oynayacakta bunlar annenin olduğu kadar babanında görevi yeri geldiğinde ev ikide yapacak. 1 2 kilo değil 20 kilo fazlasıda olabilirdi dünyaya bir insan getiriyoruz eşiniz bu mucizenin farkında mı? Yapabiliyorsa buyursun beyefendi kendisi yapsın lütfen öyle karşıdan saldın demekle olmuyor. Sizin hormon dengeleriniz hala düzelmedi ne psikolojik ne de fiziksel olarak eski halinize hemen dönmeniz mümkün değil lütfen kimseyi umursamayın ve bebeğinizle geçirdiğiniz her anın keyfini çıkarın. Eğer yanlış cümleler kullandıysam özür dilerim fakat okuduğumda dayanamadım yazdım üzgünüm 💁🏻♀️

Ya aklım almıyor sadece sonuçta bir bebekli anneyim yani nankör olmaya başladı

Sabırlı olmaya çalışıyorum tamam diyorum ama bana da bi tamam dense bi şey yok sus dediği zaman susamıyorum sus diyor anlat anlatalım diyorum yanaşmıyor ben kendime mi eve mi evdekilere mi eşime mi susayım yoruldum nasıl ikna edebilirim konuşmaya

Yok o kadar haklısınız ki severek evlendiğim adamı tanıyamıyorum çözemiyorum bir türlü. Tabii ki bebeğimizle ilgilenmesi lazım ama bu sefer de bana sen kadın değil misin başka kadınlar hep yapıyor dedi. Ama böyle sürekli sürekli tek o da değil annesi de. Ailesi asla kötü insan değiller eşim de öyle ama eski kafa yapısından çıkamadıkları için ben onların arasında ait değilmişim gibi geliyor. Sanki onlara daha fazlası Lazım da ben onların işlerini göremeyecek kadar zayıfmışım gibi. Asla yaşasın istemiyorum bebeğim benim yaşadığım şeyleri. Babası sevsin istiyorum çok da güzel seviyor çok da güzel ilgileniyor ama eşimi çözemedim ben ya

Mecbur yapacağı şeyleri mesela yani yapıyor maşallah

Kilo alınır verilir kimseyi ilgilendirmez bu eş bile olsa ayrıcada çocuk sadece sizin değil herşeyin içince olmak zorunda zaten

Gerçekten çıldırıyorum sanki çocuklarımızı evlenirken babamızın evinden getirmişiz gibi davranıyorlar ya herşeyi yapacaklar görevleri

Anneliği biz yapıyoruz babalığıdamı biz yapalım

Anlamadığım konu bebeğin bakımı sadece annelere neden yükleniyor i da babası mecburen bakmak sorumluluk almak zorunda benim kızım da on aylık altı ayına gelene kadar babası yıkadı altını üstünü değiştirdi gazını çıkardı bu çok enteresan bir durum değil olması gereken o zaten sizi manipüle etmiş bildiğiniz eşiniz yok öyle bir dünya yapmak ilgilenmek zorunda insanız biz ya biz de yorulabilir uyumak isteyebilir nefes almak isteyebiliriz Allah yardımcınız olsun ne deyim söyleyecek söz de yok

Ya evet bazen sanki babamın evinden getirmişim gibi bu cümle bazı duygularımın tam tercümanı. Yani keyfine göre mi bilmiyorum bazen çok güzel ilgilenirken bazen de annesi değil misin sen de yapabilirsin cümlesi beni komaya sokuyor ya

Eşimin keyfine göre galiba benim hayatım ya siz böyle deyince yani mesela çok nadir altını değiştirdi biraz bakar mısın dediğimde falan hep bi mız ne kadar bebegimizi çok sevse de. Napacağım bilemedim bende. Nasıl konuşacağım nasıl derdimi anlatacağım

Cansu hanım yanlış yönlendirme yapmak istemem, belki söylemesi de kolaydır ama yerinizde olsam ayrılmayı ciddi şekilde düşünürdüm. Yazdıklarınızda verdiğiniz yanıtlarda, zaten anneliğimizin getirdiği duygu durumunun yanında çok daha zorlandığınızı gösteriyor. Bu zamanda sizden ekstra tolerans bekleyen herkesi hayatınızdan uzaklaştırın. Annelik öyle bir şey ki, ben yıllardır nefret ettiğim insanlar bile anne olduğunda onları nötr görmeye ve bağışlamaya başladım. Gerçekten inanılmaz bir şey başarmaya çalışıyoruz, bir insan yetiştirmeye çalışıyoruz. Eşinizi annesi büyütmeye devam etsin belli ki güzel örnekler olamamışlar kendisine. Yaşamak için birtane hayatınız var, onu kim olursa olsun böyle insanlarla harcamayın. Hiçbir çıkış noktası bulamıyorsanız, konuşmaktan anlayabilecek biriyse karşınızdaki belki çift terapisi düşünebilirsiniz. Kendinizi tek başına suçlamayın, hatta hiç suçlamayın. Annelikle beraber artık bambaşka bir insana dönüşmüş olabilirsiniz ve bu çok NORMAL. Yeni normalinizle yeni bir yola çıkabilirsiniz. Size yavrunuzla sevgi ve huzur diliyorum.

Sende babası değilmisin deyin lütfen

O kadar haklısınız ki bana sürekli bendeymiş gibi sorun gösteriliyor sanırım. Bende her tartışmada kendimi sakinlemek yerine çok mu üzerine gittim ağır mı konuştum çok mu şey yükledim üzerine diyorum kendime ne kadar da haksızlık ediyormuşum ne hamileyken ne de dogumdan sonra

Katılıyorum.. ne münasebet kendini çok saldın demek daha yeni doğum yapmış kadina, kendini kötü hissettirmek. Aksine minnettar olmalı size. Çok yazık ya bir iki şey istediniz diye bir de kendinizi sorguluyorsunuz.

Benim eşim de 2.çocuğu istemiyorum diyor. Söylemese de beni bakımsız bulduğuna eminim. Ama ben ne eve yetişebiliyorum ne kendime. Eşim ben hastayken hamileyken çok iyi baktı. Herkes hayran kaldı onu gören çok iyi baba olur diye düşünür değil mi ben öyle düşündüm ama bazı erkekler stresi kaldıramıyor. Neredeyse 1 yaş olana kadar değişen düzene ayak uyduramadı ayrı yatmak istedi vs vs. Seviyordu ama bebekle oynamayı görev gibi düşünüyordu hoşuna gitmiyordu işten yorgun geliyorum deyip telefona sarılıyordu. Ev işlerine yardım eder ama bebekle ilgili sorumlulukları paylaşmıyordu bebeğimiz 1 buçuk yaşında eşim şimdi daha iyi ama hala 2.çocuğu istemiyorum der. Çocuğumuz zor bir çocuk der.

Bazı şeyleri söylemeseler de çok belli ediyorlar maalesef. Yani dünyaya yeni bir insan getirmek çok kolay bir şeymiş gibi sanki eski halimize geri dönelim istiyorlar ama çok zor duygusal ve ruhsal olarak zaten bir müddet kendin olamıyorsun. Hani sevmekle mi alakası var saygıyla mı bilmiyorum ama yaptıkları çok yanlış. İnşallah düzelir yuvamız

Başka erkeklerde çocuk bakıcısı tutup , evde yardımcılarla işlerini yaptırıp karısının bir elini sıcak suya dahi sokturmuyor. Başka kadınların yaptığı şeyleri söylerken erkeklerinkine de baksın bari. Kusura bakmayın sinirlendim😃

Hiç de çok bir şey yüklemiyorsun az bile yapıyor kendine gelsin lütfen onun için dünyayı bir bebek getirmişsin, sen de ben nerede hata yapıyorum demeyi bence bırakmalısın yazdıklarından hiçbir yerde bir hatanı görmedim ,eşini fazla ciddiye almak dışında . Biraz söylediklerimi belki sert şu an bilmiyorum ama yeni doğum yapmış bir kadına devamlı bunları söyleyen bir adam çok da empati sahibi bir adam değildir, değişmesi gereken kocan sen değilsin! 🌿