Depresyon… Tecrübelerinizi Bekliyorum

Aynı durumdayım. Birgün tamam düzeldim sorun yok diyorum ertesi gün nedense boşuna yaşıyormuşum gibi geliyor. Birilerine anlatmak istiyorum ama ona bile mecalim yok, çoğu zaman da beni tamamen anlamazlar gibi geliyor. Mutlu da değilim mutsuz da değilim hiçbir duygunun tam ortasındayım. Bebeğim 5 ayı geçti. Bu kadar zaman sonra mı ortaya çıktı bu duygu bozukluğu? Zor bir bebek de değil; hatta benim aksime çok güler yüzlü, neşeli ve sosyal. Bu durumda olduğum için ona haksızlık yaptığımı da düşünüyorum bazen ama elimde de değil. Yalnız değilsin

Destekli ve gerçekten yanında olan birileri olunca bu durum azalıyor ama böyle değilse depresyon kaçınılmaz oluyor herşeyin geçtiği gibi bununda geçmesini umuyorum bir anne olarak doğumdan sonraki süreçten beden sağlığı gittigi gibi nedense akıl ve huzur sağlığında oynuyor keşke böyle birşey olmasa 

Duygularımı benden daha iyi anlattın teşekkür ederim

Destek zaten beklemiyordum da bu kadar köstek görmek banada şok oldu

Ben de bu fikirle baya bi depresyona girdim, düzelirim sandım, düzelemedim. Bebeğim 2 yaşını geçtikten sonra psikoloğa gitmeye başladım. Keşke daha önce başlasaydım

Bana psikolog da fayda etmedi desteksiz büyütüyorsan oluyor bunlar çok zor bir süreç bebeğin büyüdükçe atlatıyorsun herhalde

Ben hamilelik öncesi 3 kez depresyon atlattım ve doğum sonrası için endişeliyim Bunu aileme söylememe rağmen yeterli desteği göremedim İlk çocuğum ve kaygılarım haliyle fazlaydı Herşeyi mükemmel yapmaya çalışmak ama zihinde hep eksikleri tartmak işin içinden çıkılamaz hale getirdi Maalesef sütüm kesildi İşe başladım ve yorgunluk , uykusuzluk da eklenince depresyonun kucağına düştüm Yeniden ilaç kullanmayı da kafamda çok büyüttüm ama az da olsa emziriyorum ve süte geçmeyen ilaç grupları var Kendime eziyet etmeyi bırakıp doktor reçetesi ile ilaç başladım Çocuğumun mutlu bir anneye ihtiyacı var Artık mükemmeli değil yettiği kadarını yapmayı becerebiliyorum Bu durumun çok normal olduğunu da kabul ettim Hepinizi kocaman kucaklıyorum Bebişlerinizle mutlu günleriniz olsun

Umarım zaman hepimize iyi gelir

Aslında hepimiz çocuklarının bizlerden daha mutlu güvenli huzurlu büyümesini isteyen yaralı anneleriyiz sanırım

Merhaba canım anneler ikiniz de yalnız değilsiniz ben de bebeğimin doğduğu ilk zamanlar bu yollardan bu şekilde geçtim bunun sebeplerinden biri çoğunlukla bebeği tek başına büyütmek oluyor diğeri de kan tahlillerinizle alakalı bir sıkıntı olabilir bazen vitamin eksiklikleri insanda yoğun depresyon hisleri hissettiriyor demir ve b12inize baktırmanızı mutlaka öneriyorum çünkü özellikle emzirmeye devam ediyorsanız bu süreçte vitaminlerin çok fazla kayboluyor ve bu da insanda enerji düşüklüğü yoğun depresif duygular yaşamasını tetikliyor , inşallah hepimiz iyi olalım ve mutlu çocuklara yetiştirelim

Tavsiyeniz için teşekkür ederim kesinlikle baktıracağım 🙏

Senin adına çok sevindim bebeğinle hep mutlu ol

Evet bu da önemli emziriyorsanız b12 demir magnezyum ve dvit kullanın çünkü depolar boşalıyor ben de sürekli kullandım ve en son depolar dolunca ve emzirme bitince bıraktım

Bende çok daralıyorum bunalıyorum içim sıkılıyor böyle sanki oanikatak geçiriyorum sabahlara kadar yatamıyorum göğüsüm daralıyor çarpıntım başlıyor üstüne karnımın içine ateş atmışlar gibi yanıyor sonra ishal oluyorum tek başıma bakıyorum bebeğim 5.5 aylık eşimde full gece çalışıyo haftada 1 gün ofa dinlenmek istiyor haklı olarak napcan biliyorum kendime bakamıyorum etrafta çok insan var ama kimsede destek olmuyor olmakta istemiyor artık ben bu şekilde yaşıcam diyorum heralde napcam bilmiyorum çok zor Rabbim herkese kolaylık versin

Merhaba. Diğer yorumları okuyamadım ama bunun 2 çözümü var. İlki fizyolojik. Biliyorsunuz, uzun bir hamilelik dönemi ardından doğum stresi ve yeni bir bebekle birlikte hayatımız, hormonlarımız ve bedenimiz oldukça değişti. Bazı kaybolan şeyleri yerine koymanın da zamanı geldi. Öncelikle bir sağlık ocağı veya dahiliye doktoruna tüm testleri veriyoruz. Eksik ne varsa, yerine koyuyoruz. D vitamini bakmıyorlar ücretli bir test olduğu için. Eğer çok iyi güneş ışığı almıyorsak, ki alamıyoruz, o zaman d vitamini damlaya başlıyoruz. Depresif duyguların bir kısmı d vitamini eksikliğinden kaynaklanır. Ardından psikolojik durum, önümüzdeki yol çok uzun yani canlılar içinde en uzun annesine bağımlı süre geçiren canlı insan yavrusu. Bunu kabul edeceğiz ve geçici çözümler ile günü kurtarmak yerine daha kalıcı ve sürdürülebilir çözümlere bakacağız. Bana yürüyüş yapmak iyi geliyordu, pozitif anneleri izlemek iyi geliyordu, 1-2 dakikalık nefes egzersizleri iyi geliyordu, ek gıdaya geçince de bebeğimin 1 ara öğününü dışarıda yapmaya başlayacağım. Evden kendimizi dışarı atmak için çaba sarf etmek zorundayız. Yoksa gerçekten hiç evden çıkmak istemeyiz. Babasıyla karşılıklı ciddi bir konuşma yapacağız. Bebeği kanguru ile sling ile babasına akşamları yarım saat 40 dk emanet edip onları dışarıya yollayıp o sürede "me time" yapacağız. Her gün olmasa bile haftanın 2-3 günü eşimizden bu desteği isteyeceğiz, çünkü erkekler düşünmüyor ama onlara söyleneni yapıyorlar. Varsa ailelerden biri, arkadaşlardan biri senin iyi anlaştığın biri haftada 1 kez onu çağıracağız, o sırada bebek bakımı konusunda ev işi konusunda o an neye ihtiyacın varsa yardım isteyeceğiz. Hiçbir şeye ihtiyacın yoksa yapın kahvelerinizi karşılıklı oturun konuşun, iyi gelecek. Ve baktın daha kötüye gitmeye başlıyor veya bunları yapamıyorsun imkan yok o zaman mutlaka profesyonel destek almak lazım. Eşinizi bu konuda darlayın. Siz iyi olacaksınız ki bebiş de iyi olsun, eşiniz de iyi olsun.

Güzel ve açıklayıcı yorumunuz için teşekkür ederim 🥰 bebeğinizle hep iyi olun

Allah hepimizin yardımcısı olsun 😔

Ben de çook kötüydüm gurbetteyim ailem çalışıyor kimse evime gelmedi eşim nöbetli çalışıyor çocuğum alerjikti her hafta bir kontroldeydik hep ağladım heep . Ev işi eş çocuk arasında 1 hafta duş alamadığım oldu maddi olarak da çok üst seviyelerde değiliz evime yardımcı da alamadım psikoloğa da gitmedim ama bu zaman gerçekten geçiyor ya bebeğin büyüdükçe sana arkadaş oluyor onun gazıydı mamasıydı derdi bitiyor kombin yapalım gezelim güzellikleri başlıyor o dertler azalıyor unutuyorsun hatta. Bana da geçecek dediklerinde inanmıyordum. İstanbulda tek başımaydım şimdi kızım 15 aylık ve günlerimiz çok hızlı depresyona zaman kalmıyor 😂

Sizin adınıza çok sevindim 🙏 sabır sabır sabır bazen çok zor olsada