Çok Mutsuzum

Bebeğim 15 aylık eşimle aramız pek iyi değil herşeyi batıyor resmen kendimi çok sorguluyorum neden böyle olduk diye bebeğim dünyaya geldikten sonra resmen nefret ettim adamdan bebeğimin hep yanındayım hala yürümüyor hala konuşmuyor ilgisiz anneleri görüyorum çocukları o kadar iyi ki bizimki hala gece sürekli emiyor yarım saat arayla kalktığı bile oluyor ya deliksiz uyku dönemi hiç olmayacak galiba sabah kalkıyorum o kadar yorgunum ki anlatamam. Ama Bazen eşimin sinirini çocuğumda çıkarıyorum geceleri kalkıp ağladığında kızıyorum bagırdıgım oluyor sonra birde bagırdıgım için kendime kızıyorum off kendimi çok sorguluyorum ben mi kötü bir anneyim iki yıldır kendi halimle hiç alakan yok yaşlandığımı hissediyorum kendime üzülüyorum bazen o kadar mutsuz o kadar huzursuzum ki çıkış yolu bulamıyorum insanlar nasıl ikinci üçüncü çocuğu yapmışlarki

Yalnız ben mı bu kadar kötü oldum