Bıkkınlık Yorgunluk

Sanki benden bahsetmişsiniz 🥲 ben de aynı durumdayım, gurbetteyim 13 aylık oğlum var ve bedenen de ruhen de çok yorgunum. Ben de sizin gibi anneme çat kapı gidebilmeyi, bebeğimi yarım saat bırakıp işlerimi halletmeyi, çocuğum uyuyunca babasına bırakıp sevdiklerimle dışarı çıkıp zaman geçirmeyi çok isterdim. Yazarken burnum sızladı :) yalnız değilsiniz

🥺 allah yardımcımız olsun valla gerçekten çok zor 🙏🏻

Ben de sizin gibi ailenden çok uzaktayım. Hiçbir tanıdığım yok arkadaşım yok burada. Desteksiz büyütüyorum bebeğimi. Ben de çok isterdim anneme yakın olmayı. En azından insan yüzü görürdüm. Sadece kızımla dışarı çıkıyoruz. Biraz dolaşıp eve dönüyoruz. Bu süreçte kızım iyi ki var diyorum ama. Bana bir nefes gibi oldu. Tek başıma kafayı yerdim artık. Ev işlerini günlük basit işler dışında biraz erteleyin. Bebeğinizle oyunlar oynayın çıkın dışarı nefer alın. Bahar güneşi vursun yüzünüze. Çok iyi gelecektir. Bizim yapabileceğimiz max bu kadar. İşe de ara verince mecbur evin içinde bebişlerimize kalıyoruz. Allah kolaylık versin. Yalnız değilsiniz bir çoğumuz bu durumdayız.

Bizde aynı şekildeyiz. Ben 12 aylık olduğu andan itibaren oyun grubuna dahil oldum. Hem oğluma aktivite oluyor hem de ben çevre edinmiş oluyorum ve nefes alıyorum. Tavsiye ederim

Bizde aynı şekildeyiz annem en batıda bizde en doğudayız.Yalnızım desteksizim ve kızım 1 yaşına girecek .Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum.

Ben de aynı durumdayım. 22 aylık oğlum var ailem başka şehirde, yakınımda arkadaşım yok. Çok yoruluyorum ve yalnız olmak üzücü bu konuda yalnız degilsiniz

Sizleri o kadar iyi anlıyorum ki .. Ben de annemden uzaktayım ve maalesef yanıma gelemiyor. 4 buçuk aylık kızım var . Onu çok seviyorum ama çok yorgunum. Uyumuyor, ve sürekli ilgi istiyor. Başka tarafa kafamı çevirdiğimde bile ağlıyor. Emziriyorum Biberon almıyor. Bu yüzden eşime bırakıp bir saatliğine dışarı da çıkamıyorum. Yapışık ikiz gibi dolaşıyoruz. Kendi özel alanım hiç yok. Tuvalete bile gidemiyorum. Eşimdem beklediğim desteği gördüğümü düşünmüyorum . Onun da kendi travmaları var . Hamileliğimden 4 ay önce annesini kaybetti. Eski hayatımızı özlüyor. Spontane bi yerlere kaçamadığı için mutsuz. Yardım etmeye çalışıyor ama hiç yeterli değil her gece ben ayaktayım. Ruhen de fiziken de çökmek üzereyim sanki.

Allah yardımcınız olsun. Maalesef zaten yük hep annelerin üstünde ne olursa olsun…

Bu süreçleri yaşayan birçok Anne var canım yalnız olmadığını bil diye söylüyorum ama geçici bir süreç benim çocuğumda Biberon tutmadı bi ara emmek istemedi yani çabayla oluyor herşey geçici bir süreç 13 aylığız biz ve daha rahatız çok şükür rahat ol sende 爐

İnşallah bu günleri hatırlayıp ahh ne günlerdi diyebilirim 🙏 Yaşarken hiç geçmiyor üstelik eşimle boşanmanın eşiğinde gibiyiz aynı evde iki yabancı olduk