Acil Sezaryen..
601 görüntüleme
G
Gül Ö.
16 Temmuz 2025 22:42
Merhabalar,
Benim aşamadığım kocaman bir travmam oldu.. Hamileliğim çok güzel ve sıkıntısız geçmişti ancak 38+1’de bebeğimin hareketlerini hissetmedim. Oysa önceki gün hastaneye gitmiştim ve doktor her şeyin çok iyi göründüğünü söylemişti. Hareketleri hissetmeyince önce kendim 3 saat kadar bekledim, baktım hareket yok sonra doğum acile gittim, oksijen ve serum verildi, NST de iyi gitmeyince 2.5 saat sonra müşahedeye aldılar. Müşahadede 1.5 saat kadar baktıktan sonra sizi acil sezaryene alacağız dediler, girmeden eşimi görmek istedim ancak izin vermediler, şoka uğramış bir şekilde ağlaya ağlaya gittim. Ameliyat esnasında bebeğimin ağlama sesini duydum, sonra sesi kesildi, bana göstermeden yoğun bakıma aldılar. Mekonyumunu yutmuş.. Başka hastaneye götürmüşler bebeğimi, 3 gün hastanede yattım, bebeğimi hiç göremedim. 4. Gün Hastaneden çıkar çıkmaz yanına gittik, oksijensiz kaldığı için soğutma yapılmış, ısıtma işlemi başlayacakmış. Mahvoldum o küçük bedeninin çektiklerine bakarken. Bir da hastanede enfeksiyon kaptı, 16 gece 17 gün kuvözde kaldı. Çok şükür hayata sımsıkı tutundu bebeğim. Babasıyla doğum için çok hayaller kurduk, hiçbiri gerçek olmadı. Ne kadar pembe düşünmüşüz her şeyi. 17 gün 17 yıl gibi geçti, o vücut ve kalp sızılarıyla süt sağmaya çalıştığım zamanları hiç unutamıyorum. Çok şükür bebeğimiz şu an kucağımda ancak uzun süre kendimi suçladım. Önceki gün çok mu yürüdüm, yediğim balık mı dokundu, kendimi çok mu yordum gibi gibi.. Oksijensiz kalmanın bebek üzerindeki etkilerini çok araştırdım, gitmediğim doktor kalmadı, onların söylediği küçücük bir ihtimal beni çok korkuttu. 3. Aydan sonra rahatlamaya başladım.. bıcır bıcır bir yavru oldu. Her gün egzersizlerini yaptırıyorum, sürekli oyunlar oynuyorum. Ancak o süreçte kendimi o kadar suçladım ki. Doktorlar doğru düzgün açıklama yapmadı, her şeyi araştırarak ben anlamaya çalıştım. Gestasyonel Proteinüri yazıyordu raporlarımda. O kadar kötüydüm ki bunun ne olduğunu çok sonra anladım. 13/8, 14/8 tansiyon bir günde proteinüriye neden olur mu? Kalp atışları düşen bir bebek için 4 saat acilde beklenilir mi, bir sürü düşünce kafamı kurcaladı durdu.. bir yandan da sürekli şükrettim beni acil sezaryene alma kararı verdikleri için. Hem şükran hem de sorular doldu içimde. İçimi dökmek istedim.. Bu güzel uygulamanız ve paylaşımlarınız için çok teşekkürler sevgili hocam, çocuklarımızla hep beraber güzel günler görmek dileğiyle 🙏🏻🌸
Bu vesileyle bir de şunu söylemek isterim, bu dönemde prematüre bebekler ile beraber riskli sayıldığımız için onları da çok araştırdım. Aylarca bebeğini bekleyen ve eline aldıktan sonra da sürekli endişelerle beraber mücadele eden prematüre bebeklerin anneleri; yavrularınız gibi sizler de koca yürekli, çok güçlü meleklersiniz, hepinize sarılıyorum ❤️
Benim aşamadığım kocaman bir travmam oldu.. Hamileliğim çok güzel ve sıkıntısız geçmişti ancak 38+1’de bebeğimin hareketlerini hissetmedim. Oysa önceki gün hastaneye gitmiştim ve doktor her şeyin çok iyi göründüğünü söylemişti. Hareketleri hissetmeyince önce kendim 3 saat kadar bekledim, baktım hareket yok sonra doğum acile gittim, oksijen ve serum verildi, NST de iyi gitmeyince 2.5 saat sonra müşahedeye aldılar. Müşahadede 1.5 saat kadar baktıktan sonra sizi acil sezaryene alacağız dediler, girmeden eşimi görmek istedim ancak izin vermediler, şoka uğramış bir şekilde ağlaya ağlaya gittim. Ameliyat esnasında bebeğimin ağlama sesini duydum, sonra sesi kesildi, bana göstermeden yoğun bakıma aldılar. Mekonyumunu yutmuş.. Başka hastaneye götürmüşler bebeğimi, 3 gün hastanede yattım, bebeğimi hiç göremedim. 4. Gün Hastaneden çıkar çıkmaz yanına gittik, oksijensiz kaldığı için soğutma yapılmış, ısıtma işlemi başlayacakmış. Mahvoldum o küçük bedeninin çektiklerine bakarken. Bir da hastanede enfeksiyon kaptı, 16 gece 17 gün kuvözde kaldı. Çok şükür hayata sımsıkı tutundu bebeğim. Babasıyla doğum için çok hayaller kurduk, hiçbiri gerçek olmadı. Ne kadar pembe düşünmüşüz her şeyi. 17 gün 17 yıl gibi geçti, o vücut ve kalp sızılarıyla süt sağmaya çalıştığım zamanları hiç unutamıyorum. Çok şükür bebeğimiz şu an kucağımda ancak uzun süre kendimi suçladım. Önceki gün çok mu yürüdüm, yediğim balık mı dokundu, kendimi çok mu yordum gibi gibi.. Oksijensiz kalmanın bebek üzerindeki etkilerini çok araştırdım, gitmediğim doktor kalmadı, onların söylediği küçücük bir ihtimal beni çok korkuttu. 3. Aydan sonra rahatlamaya başladım.. bıcır bıcır bir yavru oldu. Her gün egzersizlerini yaptırıyorum, sürekli oyunlar oynuyorum. Ancak o süreçte kendimi o kadar suçladım ki. Doktorlar doğru düzgün açıklama yapmadı, her şeyi araştırarak ben anlamaya çalıştım. Gestasyonel Proteinüri yazıyordu raporlarımda. O kadar kötüydüm ki bunun ne olduğunu çok sonra anladım. 13/8, 14/8 tansiyon bir günde proteinüriye neden olur mu? Kalp atışları düşen bir bebek için 4 saat acilde beklenilir mi, bir sürü düşünce kafamı kurcaladı durdu.. bir yandan da sürekli şükrettim beni acil sezaryene alma kararı verdikleri için. Hem şükran hem de sorular doldu içimde. İçimi dökmek istedim.. Bu güzel uygulamanız ve paylaşımlarınız için çok teşekkürler sevgili hocam, çocuklarımızla hep beraber güzel günler görmek dileğiyle 🙏🏻🌸
Bu vesileyle bir de şunu söylemek isterim, bu dönemde prematüre bebekler ile beraber riskli sayıldığımız için onları da çok araştırdım. Aylarca bebeğini bekleyen ve eline aldıktan sonra da sürekli endişelerle beraber mücadele eden prematüre bebeklerin anneleri; yavrularınız gibi sizler de koca yürekli, çok güçlü meleklersiniz, hepinize sarılıyorum ❤️
Y
Yasemin K.
16 Temmuz 2025 22:54
Gül Hanım merhaba, öyle hissederek yazmışsınız ki gözlerim doldu gerçekten 😢 Her gebelik, her doğum o kadar farklı ki… iki bebeğimde de acil sezaryene alındım. İlki 38+0 ikincisi 37+2 de doğdu. İlk bebeğim enfeksiyon nedeniyle 5 gün yoğun bakımda kaldı. İkincisi ile birlikte evimize geldik Allah’ıma şükürler olsun. İkinci gebeliğimde de acil sezaryen dediklerinde öyle çaresiz hissettim ki kendimi… ilk bebeğim zaten 16aylıktı, evde bıraktım babaannesine çıktım, vedalaşamadım bile. Doğacak bebeğim için ise yine yogunbakıma alınır mı kaygısı, korkusu.. sezaryen sırasında sürekli tansiyonum düştü, strese girdim, sakinleştirici yaptılar. Öyle yoğun duygular ki bunlar sanırım ömür boyunca unutmayacağız. Allah hepimizin bebeklerine sağlıklı uzun ömürler versin 🤲🏻 bir bebek doğuyor bir anne doğuyor. Ve çok sancılı geçiyor. Ama öyle de güzel yani insan hiçbir şeye değişmez. Bekleyen dileyen herkese sağlıklı bebek doğurup büyütmeyi nasip etsin Allah 🙏
G
Gül Ö.
16 Temmuz 2025 23:01
Çok teşekkür ederim Yasemin hanım, ikimiz de benzer korkular, kaygılar yaşamışız.. ikinci doğumda kaç kat zor gelmiştir acil sezaryene alınmak.. çok şükür bebeklerimizle beraberiz, bu ne güzel bir teselli bizim için. Allah bizi artık yavrularımızdan hiç ayırmasın, dediğiniz gibi herkese güzel doğumlar nasip olsun 🌸❤️
N
Nurdan K.
20 Temmuz 2025 01:47
Merhaba Gül hanım acınızı o kadar derinden hissettim ki yazmadan geçemedim gözlerim dolu dolu okudum. Bende tam 38. Haftamda acil sezaryen ile doğuma alındım ve evladım aynı sizin yavrunuz gibi 17 gün kuvezde kaldı günde 5 kere emzirmeye hastaneye gidiyordum belim bükülmüştü dikişim enfeksiyon kapmak üzereydi ço fazla ağrım vardı ama inanın ağrım var demeye yüreğim el vermiyordu küveze gittigimde yavruma acılan o damar yolunu gördükçe ayak topuklarından kanlı pamukları gördükçe şuram ağrıyor demeye dilim varmıyordu sonsuz şükürler olsun evlatlarımız yanımızda sağlıklılar o süreci anlatmaya kelimer yetmez oğlum suan 14 aylık hala geceleri korkarak sıçrayarak uyanıyorum. Rabbim bütün anneleri ve evlatları sağlıklı bir şekilde kavuştursun Şükrümüzü artısın size evladınıza ve ailenize sağlıklı huzurlu musmutlu yıllar diliyorum ❤️
G
Gül Ö.
20 Temmuz 2025 03:03
Yavrularımızın tüm acıları gelmiş geçmiş olsun Nurda hanım, ne kadar da benzer olmuş durumları. Ben de bir hafta sonra emzirmeye başlayabilmiştim, günde yarım saat hakkımız vardı, hastane çok uzaktı ama o durumda nasıl da gitmişiz o yolları. İnsan nasıl da güçle doluyormuş, önceden söyleselerdi bu kadar ihtimal vermezdik belki. Çok çok şükür bu günlerimize, Allah bir daha yavrularımızın acısını göstermesin. Sizi de sevgiyle kucaklıyor, sizlere ve yavrunuza da sağlıklı ve mutlu bir ömür diliyorum. ❤️
N
Nurdan K.
20 Temmuz 2025 06:50
Evet Gül hanım kesinlikle öyle şuan ki duygu düşüncelerimizle kıyasladığımda Rabbim o an bizlere güç kuvvet vermiş diyorum… Çokk teşekkür ediyorum kıymetli dilekleriniz için güzel yüreğinize sağlık ❤️
L
Lale
Premium Üye
24 Mayıs 2026 13:43
Yavrularımızın tüm acıları gelmiş geçmiş olsun Nurda hanım, ne kadar da benzer olmuş durumları. Ben de bir hafta sonra emzirmeye başlayabilmiştim, günde yarım saat hakkımız vardı, hastane çok uzaktı ama o durumda nasıl da gitmişiz o yolları. İnsan nasıl da güçle doluyormuş, önceden söyleselerdi bu kadar ihtimal vermezdik belki. Çok çok şükür bu günlerimize, Allah bir daha yavrularımızın acısını göstermesin. Sizi de sevgiyle kucaklıyor, sizlere ve yavrunuza da sağlıklı ve mutlu bir ömür diliyorum. ❤️
G
Gül Ö.
28 Mayıs 2026 01:31
Gül hanım merhaba bebeğiniz nasıl acaba benim kızımda mekonyumlu doğdu yoğun bakımda kaldı riskli bebek diyorlar yoğun bakımda kaldığı için çok şükür gelişimi fena değil ama ben yine korkuyorum
L
Lale
Premium Üye
28 Mayıs 2026 10:42
Lale Hanım öncelikle çok geçmiş olsun, bebeğinize sağlık sıhhat dilerim. Bebeğim şu an 14.5 aylık ve çok şükür gelişiminde hiçbir sorun yok, hatta öyle bıcır bıcır bir bebek oldu ki… ben de sizin gibi çok korktum uzun süre ama çok şükür hepsi geçti. Yine 2 yaşına kadar takipleri devam edecek, siz de gerekli kontrollerinizi yaptırırsınız ama nolur kendinizi çok yormayın. Siz ne kadar iyi olursanız bebek de o kadar iyi oluyor. Hastane fizyoterapisti bebeği 2 dakika inceleyip çok kötü şeyler söylemişti bebeğim 1.5 aylıkken, bunu çok dert ettiğim için daha sonra fizyoterapist Feride Bilir’e gittik. O beni çok rahatlattı. Sonra yine yoğun bakım doktorumuza kontrollere devam ettik ve o da çok yardımcı oldu. Eğer kafanızda bir soru işareti olursa siz de böyle riskli bebeklerle yoğun ilgilenen bir fizyoterapiste gidebilirsiniz. Yine bir sorunuz olursa seve seve cevaplarım 🌸
G
Gül Ö.
28 Mayıs 2026 11:01
Merhaba gül hanım. Öncelikle teşekkür ederim cevap verdiğiniz için. Bebeğim daha iki aylık değilken biz bir doktora götürdük. Zaten her şey orada başladı. Yok dedi kılları var çenesi küçük gözü böyle ellerini böyle yapıyor bilmem ne bizi çocuk nörolojisine gönderdi. Zaten biz götürmüştük bebeğimizi eeg falan da istedik temiz çıkmıştı o da prof varmış ona gidin dedi. Götürdüğümüzde her şey iyiydi fakat göz takibi yapmıyordu götürdüğümüz hafta takibe başladı. Şu an 12. ayına yeni girdi. Çok şükür her şeyi güzel gidiyor. Her şeyi ayına göre yapıyor. Ama ben anne olarak çok korkuyorum çok korkuttular beni. Keşke bilseniz neler çektiğimi. Şu an sadece beslenmeyle ilgili problem yaşıyoruz. İki aylıkken doktor gövde hafif hipo ton ne demişti o yüzden fizyoterapiste başladık beş aylıkken. Hala devam ediyoruz. Geçen hafta nöroloji kontrolümüz vardı doktor çok beğendi her şeyini. Bizim fizyoterapistimiz de sağ olsun hep diyor bu çocukta bir şey yok. Ergo terapiste de götürdüm beslenmesi için o bilişsel gelişimine de baktı. Artık içini ferah tut dedi. Ama bu doktorlar hep kulp buluyor. Alnında ve sırtında kıllar var gözü küçük genetik e götürün diyorlar ama genetik doktoruna da götürdüm. Genetik doktoru kan almaya bile gerek duymadı. Dedi benim çocuğum da böyle gözleri küçük çenesi küçük kendi çocuğuma dedi test yapmıyorum dedi. Çok şükür kronik bir rahatsızlığı da yok böbrek kalp mesela. Ama yoğun bakıma öyküsü olması şüphelendiriyor maalesef
L
Lale
Premium Üye
28 Mayıs 2026 11:44
Lale hanımcım, gelişimsel pediatri doktoru bize de aynen hafif hipoton demişti. Ama çocuk doktorumuz normal olduğunu, gelişeceğini söylemişti. Her şeyi vaktinde yapıyor dediniz sizde, zaten bu en önemlisidir diye düşünüyorum. Yine diğer uzmanlar da hep iyi şeyler söylemişler. Bence olumsuz konuşanları boşverin. Siz zaten gerekli her şeyi yaptırmışsınız ve yaptırmaya da devam ediyorsunuz. Bizim çocuk doktorumuz da aynı şeyleri söyleseydi ben de büyük ihtimal aynı kaygılarla yaşamaya devam edecektim. Hakikaten doktor çok önemli. Zaten en zor kısmını atlatmışsınız, bence bu kadar üzmeyin kendinizi artık. Hele 2 ay sonra göreceksiniz her şeyi o kadar hızlı yapmaya başlıyorlar ki ❤️
G
Gül Ö.
28 Mayıs 2026 12:39
Teşekkür ederim gül hanım 🙏 bizim takipli olduğumuz doktorumuz da bebeğim için herhangi bir problem olmadığını söylüyor diğer yan dallara götürdükleri işte bir şeyler söylüyor. Bizim doktor doktorumuz da 35 yıllık profesor. Bir sıkıntı olsa söylerdi herhalde. Sizin dediğiniz gibi gerçekten doktor çok önemli ama şunu biliyorum ki Mersin’de gerçekten doğru düzgün bir doktor yok. Hamileyken bebeğim küçük ilerliyordu mekonyum denilen şeyi bilseydim bebegimi 38. haftada alırdım. Ama söylemedi işte küçük gidiyor alalım zaten diye. Olan oldu ama bundan sonrası güzel olsun inşallah. ❤️
L
Lale
Premium Üye
28 Mayıs 2026 13:02
Bazı şeyleri kontrol edemiyoruz ne yazık ki… iyi olsunlar da biz de iyi oluruz. Bu kadar kıdemli bir hoca bir şey olsaydı söylerdi bence de. Ben de hep doktorumuza güvendim. Biz yine gerekli kontrolleri yaptırmaya devam edelim ama keyfini çıkartalım 🌸
Yükleniyor...